ارائه مدلي براي ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮ ﺣﻔﻆ و ارﺗﻘﺎء ﺗﻮان رزمي نيروهاي ﻣﺴﻠﺢ اﯾﺮان ﺑﺎ ﻣﺤﻮرﯾﺖ آﻣﺎدﮔﯽ ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ (رويكردي آميخته)

هدف: ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻣﻘﺘﻀﯿﺎت ﺷﻐﻠﯽ و ﻣﺎﻣﻮرﯾﺘﯽ نظاميان، آن‌ها بايد ﺑه فعاليت‌هاي ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ و ورزشي ﺑﭙﺮدازﻧﺪ. لذا، اﯾﻦ ﺗﺤﻘﯿﻖ در پي پاسخ به اﯾﻦ سؤال اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪل مناسب ﺣﻔﻆ و ارﺗﻘﺎء ﺗﻮان رزﻣﯽ ﮐﺎرﮐﻨﺎن نيروهاي ﻣﺴﻠﺢ ايران با محوريت آمادگي جسماني چگونه است؟روش: اين تحقيق از ﻟﺤﺎظ هدف ﮐﺎرﺑﺮدي، و روش اﻧﺠﺎم آن به صورت آميخته است. مشاركت‌‌كنندگان در اين پژوهش، مديران و فرماندهان خبره حوزه ورزش درنيروهاي مسلح بودند. روش نمونه گيري به صورت هدفمند بود. براي برآورد حجم نمونه از روش اشباع نظري استفاده شد. ابزار جمع آوري داده‌ها شامل مصاحبه و پرسشنامه بود. براي تجزيه و تحليل داده‌‌ها از روش تحليل كيفي و معادلات ساختاري استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد عوامل علي شامل: مالي، اسناني، علمي و پزوهشي، آموزشي و پژوهشي و برنامه ريزي؛ شرايط زمينه‌اي شامل روانشناسي، جمعيتي، ساختاري و رفتاري؛ محور اصلي شامل توان رزمي و ورزش قهرماني و همگاني است. در حالي كه شرايط مداخله گر شامل تجهيزات و امكانات و فناوري؛ راهبردها شامل ساختاري، اقتصادي، اجتماعي، بين المللي، حقوقي و قانوني و استاندارسازي است. اين عوامل سبب ايجاد 12 پيامد مطلوب خواهند شد.نتيجه گيري: ايجاد بستر مناسب جهت رشد كاركنان در حوزه ورزش، توسعه زير ساخت‌‌هاي ورزشي، توسعه ورزش همگاني بر پايه اصول علمي و تدوين شاخص‌‌هاي آمادگي جسماني مي‌تواند از عوامل كمك به حفظ و افزايش آمادگي جسماني كاركنان در ارتقاء توان رزمي نيروهاي مسلح ايران باشد.