كيفيت دارايي بانك‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در ارتباط بين اهرم بانك و ريسك سيستماتيك

در پژوهش حاضر تأثير اهرم بانكي و برخي از نسبت‌هاي ساختار سرمايه بر ريسك سيستماتيك بانك‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران مورد بررسي قرار گرفته است. در اين پژوهش، نمونه‌اي متشكل از 10 بانك از بين بانك‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زماني 1389 تا 1398 (به‌صورت شش‌ماهه) انتخاب گرديد. همچنين اين مطالعه داراي يك هدف اصلي و يك هدف فرعي كه به ترتيب عبارتند از بررسي تأثير اهرم بر ريسك سيستماتيك در بانك‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران و بررسي نقش كيفيت دارايي‌هاي بانك‌ها بر ارتباط بين ريسك سيستماتيك و اهرم بانك‌ها است و براي بررسي سؤالات پژوهش از روش‌هاي اقتصادسنجي (روش داده‌هاي تجميعي و روش حداقل مربعات تعميم‌يافته) استفاده شد. تحقيق از جنبه هدف، از نوع تحقيقات كاربردي به شمار مي‌رود، زيرا نتايج حاصل از آن مي‌تواند در تصميمات مديران، سرمايه‌گذاران و تحليلگران مورد استفاده قرار گيرد. به منظور برآورد مدل تحقيق از روش داده‌هاي پانلي استفاده مي‌شود. همچنين نحوه گردآوري اطلاعات مورد نياز در اين مطالعه به صورت كتابخانه‌اي و مطالعات اسنادي است. در اين راستا با استفاده از صورت‌هاي مالي بانك‌ها منتشره در سامانه جامع اطلاع‌رساني ناشران (كدال) به استخراج شاخص‌هاي آماري پرداخته مي‌شود. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد كه اهرم بانكي بر ريسك سيستماتيك بانك‌هاي مذكور تأثير مي‌گذارد و همچنين بررسي نتايج سؤالات پژوهش نشان داد كه با تعديل اهرم‌ها به وسيله كيفيت دارايي نقشي در جهت افزايش رابطه مثبت اهرم بانكي و ريسك سيستماتيك اين بانك‌ها ندارد.