تأثير مخارج عمومي آموزش بر عملكرد آموزش ابتدايي: رويكرد پانل ARDL

در دو دهه گذشته، كشورهاي در‌حال‌توسعه، گام‌هاي بلندي در جهت دستيابي به آموزش پايه برداشته‌اند. با اين حال، فرصت‌هاي آموزشي تا حدي به دليل تخصيص ناهنجار منابع آموزشي، نابرابر باقي مي‌ماند. علاوه بر اين، استفاده ناكارآمد از بودجه عمومي براي آموزش، اثربخشي برنامه‌ها براي گسترش دسترسي و بهبود نتايج يادگيري را به خطر مي‌اندازد. لذا اين مقاله از رويكرد خودرگرسيون با وقفه توزيعي براي بررسي تأثير مخارج آموزشي بر عملكرد آموزش ابتدايي در استان‌هاي ايران، استفاده مي‌كند. نتايج برآورد بلندمدت براي سال‌هاي 1398-1385 نشان مي‌دهد كه همه‌ متغيرها تأثير معني‌داري بر ميزان تكميل ابتدايي و با نشانه‌هاي مورد انتظار در استان‌هاي ايران دارند. ضرايب برآورد شده مدل تصحيح خطاي كوتاه‌مدت براي تمامي متغيرهاي توضيحي منفي، معنادار و با سرعت تعديل (0.23-) است كه نشان‌دهنده سرعت اصلاح هرگونه عدم تعادل در كوتاه‌مدت است. با توجه به نتايج تحقيق، دولت ايران بايد به‌شدت به ترويج سياست بهبود كيفيت آموزش در مدارس ابتدايي و همچنين ترويج عدالت و انصاف در توزيع بودجه آموزش و پرورش و ساير منابع آموزشي بپردازد. بهبود و افزايش سطح مخارج دولت بر آموزش يك برنامه‌ كليدي در افزايش نرخ تكميل ابتدايي، كاهش نرخ ترك تحصيل و افزايش كيفيت آموزش است. همچنين يك برنامه كاهش فقر و درآمدزايي دولتي مي‌تواند به طور قابل‌توجهي والدين را به ثبت‌نام فرزندان خود در مدارس تشويق كند.