تلنگر و سياست‌هاي مبتني بر رفتار، ابزاري توانمند در كاهش مطالبات بانكي

قلب تپنده بانكداري در واسطه گري مالي و چرخاندن مستمر جريان تسهيلات- سپرده- تسهيلات است مطالبات غير جاري، به دليل قفل‌كردن تسهيلات بانك ها در فرايندي خارج از اين چرخه، عملاً بخشي از دارايي هاي بانك ها را از مديريت اعتباري آن‌ها خارج و توان اعتبار دهي‌شان را كاهش مي دهند، از طرفي استفاده از تكنيك هاي اجرايي سخت گيرانه وصول مطالبات همچون اخذ جرائم موجب به وجود آمدن درجه بالايي از بي اعتمادي مردم به سيستم بانكي گرديده است. پژوهش حاضر باهدف بهره مندي از ابزارهاي اقتصاد رفتاري در بانك ها جهت وصول مطالبات صورت گرفته است. پژوهش از نوع كيفي و آزمايشگاهي بوده كه در بخش كيفي داده ها با استفاده از مصاحبه نيمه ساختاريافته گردآوري‌شده و با تحليل تم مؤلفه‌ها و شاخص هايي جهت وصول مطالبات بانك ها شناسايي‌شده است. يافته هاي پژوهش ضمن تأكيد بر بهره مندي از ابزارهاي اقتصاد رفتاري جهت وصول مطالبات بانكي نشان مي دهد كه مي‌توان از ابزارهاي تلنگر كه شامل نه مفهوم اصلي: ياد آورنده‌ها، مشوق‌ها، هنجارها، پيش‌فرض، برجستگي، زمينه‌سازي ذهني، تحريك هيجانات، اخذ تعهدات و ايجاد عزت‌نفس است در جهت وصول مطالبات بانك بهره برد. نتايج آزمايش صورت گرفته در 200 پرونده تسهيلاتي حاكي از آن است كه درصورتي‌كه صرفاً بر اساس تماس تلفني و بدون بهره مندي از تلنگر به پيگيري مطالبات پرداخته شود 20 درصد پرونده هاي مطالباتي كاهش خواهد يافت اما اگر در تماس تلفني جهت وصول مطالبات از تلنگر نيز استفاده شود 30 درصد تعداد پرونده هاي مطالباتي كاهش خواهد يافت بنابراين با بهره مندي از تلنگرها، پيش‌بيني مي گردد، 10 درصد تعداد پرونده هاي مطالباتي كاهش خواهد يافت.