الگوريتم شناسايي ستاره گم‌شده در فضا مبتني بر فاصله‌ هاسدورف با دو رويكرد ستاره محور و بخش بندي كره سماوي

يكي از بهترين حسگرهاي وضعيت براي كاربردهاي فضايي، حسگر ستاره است كه تعيين وضعيت را با استفاده از ستارگان ميدان ديد انجام مي‌دهد. از مزاياي اصلي اين حسگر مي‌توان به تعيين وضعيت اوليه توسط خود حسگر اشاره نمود. اين كار توسط الگوريتم‌هاي شناسايي ستاره‌ گم‌شده در فضا انجام مي‌شود. اين مقاله به ارائه‌ يك الگوريتم گم‌شده در فضاي جديد مبتني ‌بر فاصله‌ هاسدورف    مي‌پردازد. با استفاده از فاصله‌ هاسدورف، دو الگوريتم شناسايي مختلف پيشنهاد شده و نتايج آن‌ها با يكديگر مورد مقايسه قرار گرفته‌اند. رويكرد اول بر اساس ستاره‌ محور طراحي شده و رويكرد دوم، از بخش‌بندي كره‌ سماوي بهره مي‌برد. عملكرد شناسايي اين دو رويكرد با استفاده از شبيه‌سازي 200 جهت تصادفي حسگر ستاره در قدر‌هاي مختلف مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي‌دهد، رويكرد استفاده از ستاره‌ محور، عملكرد بهتري دارد و نرخ شناسايي آن در قدر 6، 5/93 درصد است. هم‌چنين، زمان شناسايي در اين الگوريتم با الگوريتم هرمي و تعدادي از الگوريتم‌هاي هندسي ديگر مورد مقايسه قرار گرفته است. بر طبق نتايج، كوتاه‌ترين زمان شناسايي، به الگوريتم هاسدورف تعلق دارد كه آن را براي استفاده‌هاي به‌هنگام مناسب مي‌سازد