بررسي يك غزل از آخرين نسخه‌ ترجمه‌ اسپانيايي ديوان حافظ بر اساس گرايش‌هاي ريخت‌شكنانه‌ برمن

يكي از فعاليت‌هاي مهم در حوزه‌ ترجمه، بررسي ترجمه‌هاي آثار كلاسيك است. ترجمه‌ كامل ديوان حافظ مدت‌هاست كه در غرب انجام شده است. در اسپانيا نيز قسمت‌هايي از غزليات حافظ توسط مترجم‌هاي سرشناس به طورمستقيم و يا غيرمستقيم به اسپانيايي ترجمه شده است. كلارا خانس، شاعر و مترجم سرشناس اسپانيايي با همكاري طاهري، مترجم و صاحب‌نظر در اشعار صوفيانه‌ فارسي، «101» غزل از غزليات حافظ را به صورت مستقيم از فارسي به اسپانيايي برگردانده است. در اين مقاله، يك غزل از ترجمه‌ها‌ي خانس (2004) كه آخرين نسخه‌ ترجمه‌ اسپانيايي كتاب ديوان حافظ مي‌باشد، بر اساس مؤلفه‌هاي ريخت شكنانه‌ برمن (1999)، بررسي شد تا ميزان انحرافات موجود در اين ترجمه بر اساس مؤلفه‌هايي مشخص گردد كه قابليت انطباق و همسويي بيشتري با نقد اين اثر را داشته‌ اند. يافته‌هاي پژوهش از دوازده گرايش انحرافي برمن، چهار گرايش «عقلايي سازي»، «اطناب كلام»، «غنازدايي كيفي» و «شفاف سازي» در ترجمه خانس را تأييد مي كند، و علت آن را تفاوت ساختاري بين زبان‌ فارسي و اسپانيايي مي‌داند.