بررسي تاثير ويژگي هاي شغلي و دموگرافيك بر بار كاري ذهني و خستگي شغلي ناشي از آن در پرسنل اتاق عمل بيمارستان‫ هاي آموزشي- درماني همدان

زمينه و هدف: مطالعه بار كاري در ابتدا به باركار فيزيكي متمركز بوده اما امروزه با تغيير در ويژگي هاي مشاغل، مطالعات بر روي نوع ديگري از آن به نام بار كاري ذهني معطوف شده است. اين مطالعه ميزان بار كاري ذهني و خستگي را به همراه عوامل موثر احتمالي بر آن ها در پرسنل اتاق عمل بررسي كرده است. روش كار: اين مطالعه كه به صورت توصيفي- تحليلي و مقطعي انجام گرفت، عوامل موثر بر بار كاري ذهني و خستگي در پرسنل اتاق عمل بيمارستان ها را بررسي كرده است. داده ها با سه پرسشنامه مشخصات دموگرافيك، CIS20R و NASA-TLX گردآوري شد. تحليل آماري با آزمون هاي همبستگي پيرسون، آناليز واريانس يك طرفه و آزمون تي مستقل انجام شد. يافته ها: حداكثر و حداقل بار كاري ذهني كل در اين مطالعه بترتيب 100 و 41/17 با ميانگين 74/31 بود. از ويژگي هاي دموگرافيك، سطح تحصيلات با بار كاري ذهني كل همبستگي معنادار داشت. همچنين برخي از زيرمقياس هاي باركاري ذهني با برخي از ويژگي هاي دموگرافيك ارتباط معنادار داشتند. حداكثر و حداقل خستگي كل در اين مطالعه به ترتيب 97 و 28 با ميانگين 58/38 بود. از ابعاد مختلف باركار ذهني بعدهاي عملكرد و كسل كنندگي ارتباط معنادار با خستگي كل داشتند. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه باركار ذهني در پرسنل اتاق عمل بالا بوده و ابعاد مختلف باركاري ذهني و خستگي ارتباط معنادار با يكديگر دارند. همچنين برخي ويژگي هاي دموگرافيك بر بار كاري ذهني تاثيرگذار هستند. بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه بار كار ذهني و خستگي با يكديگر مرتبط بوده و با كاهش بار كاري ذهني در پرسنل اتاق عمل، مي توان خستگي را تا حدودي كنترل كرد.