بررسي كاربرد روش‌هاي نوين تدريس در آموزش علوم پزشكي

زمينه و هدف: با پيدايش بيماري نوپديد كوويد-19 ضروري به نظر مي‌رسيد كه كاربرد روش‌هاي تدريس مورد كنكاش قرار گيرند، تا شيوه‌هاي مطالعه، درمان و پيش‌گيري و يافته‌هاي نوين پزشكي، از جمله توليد دارو و واكسن فراهم گردد. هدف از اين مطالعه، بررسي كاربرد روش هاي نوين تدريس در آموزش پزشكي است كه كمتر در آموزش پزشكي مورد استفاده واقع مي‌شوند، تا بتوان از اين طريق زمينه ارتقاي كيفيت آموزش پزشكي را فراهم نمود. روش كار: اين پژوهش يك مطالعه مروري دامنه‌دار است كه مقالات مربوط با استفاده از بانك‌هاي اطلاعاتي معتبر همچون Scopus، PubMed و Web of Science جستجو و گردآوري شد. پس از بررسي رويكردهاي تدريس، روش‌هاي نوين تدريس استخراج و كاربرد آنها در آموزش علوم پزشكي مورد مطالعه قرار گرفت. يافته ها: بر اساس يافته‌هاي تحقيق كاربرد روش‌هاي نوين تدريس مانند: نقشه‌هاي مفهومي، مبتني بر تيم، بازي، محيط‌هاي باليني، مبتني بر بهترين شواهد، الكترونيكي و تركيبي در آموزش علوم پزشكي، مي‌توانند علاوه بر مهارت‌هاي كارتيمي، مولفه‌هاي مهارت تفكر انتقادي، مهارت حل مسئله، مهارت تصميم‌گيري، مهارت‌هاي بين‌فردي يادگيري و بهسازي نيروي انساني را نيز تقويت نمايند. نتيجه گيري: با كاربرد روش‌هاي نوين تدريس در آموزش پزشكي انگيزه در فراگيري، بهبود و ارتقاء سطح يادگيري، تعامل گروهي، تصميم‌سازي تيمي، درك بهتر مفاهيم و حل مسئله، تسهيل و تعميق در يادگيري، تبادل دانش و دستيابي به اهداف آموزشي افزايش مي‌يابد. در دوران همه‌گيري‌هاي نوپديد مانند كرونا كه حتي لزوم ايجاد رهيافت‌هاي آموزشي فراكشوري، ضروري به نظر مي‌رسدتا زمينه كاربست اين روش‌ها را گسترش و تقويت نمود.