بررسي تأثير هندسه داده‌برداري و روش بازسازي بر تصاوير مقطع‌نگاري نوتروني در رآكتور تحقيقاتي تهران

تصويربرداري مقطع‌نگاري نوتروني يكي از كاربردهاي مدرن رآكتورهاي تحقيقاتي در سرتاسر جهان به‌شمار مي‌رود. تلفيق قابليت نمايش سه‌بعدي تصويربرداري مقطع‌نگاري با ويژگي‌هاي منحصر به فرد برهم‌كنش نوترون با مواد، مي‌تواند اطلاعات بسيار ارزشمندي از ساختار داخلي مواد و تجهيزات را در اختيار محققين قرار ‌دهد. در اين تحقيق، تأثير هندسه داده‌برداري تجربي و روش بازسازي تصوير بر كيفيت تصاوير مقطع‌نگاري نوتروني سامانه تصويربرداري رآكتور تحقيقاتي تهران براساس شاخص وضوح و ميزان توليد نويز مورد مطالعه قرار گرفته است. در مرحله داده‌برداري تجربي، دو نمونه مورد آزمون در دو هندسه با چرخش نيم‌صفحه‌اي با نموِ زاويه‌اي ‌0.5 و 1 درجه توسط باريكه نوترون پرتودهي شده‌اند. تصاوير نمونه با استفاده از الگوريتم‎هاي بازسازي تصاوير مقطع‌نگاري شامل روش‌هاي تحليلي FBP و روش‌هاي تكرارشونده ART،  SARTو SIRT به دست آمده‌اند. تصوير حجمي نمونه با روي هم قرار دادن پشته‌اي از مجموعه 1670 تايي از تصاوير مقطعي حاصل شده است. از زبان برنامه‌نويسي پايتون براي پردازش و بازسازي تصوير از افكنش استفاده شده است. براي حصول افكنش‌هاي با كيفيت مناسب براي بازسازي تصوير، ابتدا مشخصات سيستم داده‌برداري تجربي بهينه‌سازي شده‌اند. سپس، با استفاده از پيش‌پردازش، كيفيت تصاوير افكنش‎ها افزايش يافته است. براساس نتايج، اجزاي نمونه مورد آزمون و عيوب موجود در آن در تمام تصاوير، از يك‌ديگر قابل تمايز مي‌باشند. مقدار وضوح و آهنگ وضوح به نويز در هندسه با نمو زاويه‌اي كم‌تر و با استفاده از روش SIRT بهبود يافته است.