ارائه مدل مطلوب انتخاباتي بر اساس سياست‌هاي كلي انتخابات با مطالعه نظام‌هاي انتخاباتي بين المللي (مطالعه موردي آمريكا و آلمان)

زمينه و هدف: مشروعيت يا مقبوليت نظام‌هاي سياسي از طريق انتخابات عمومي و خواست ملت‌ها ايجاد مي‌شود و برخي حاكميت‌ها مشروعيت خود را فرازميني و تنها مقبوليت نظام سياسي را از مردم مي‌دانند؛ همانند نظام جمهوري اسلامي ايران كه در مقدمه قانون اساسي آن اين‌گونه آمده: «حكومت از ديدگاه اسلام، برخاسته از موضع طبقاتي و سلطه‌گري ‌فردي يا گروهي نيست، بلكه تبلور آرمان سياسي ملتي هم‌كيش و هم‌فكر است كه به خود سازمان مي‌دهد تا در روند تحول فكري و عقيدتي، راه خود را به سوي هدف نهايي (حركت به سوي الله) بگشايد». اما خودِ مقبوليت و برگزاري انتخابات در همه جاي دنيا وابسته به يك نظام انتخاباتي بوده كه حكومت‌ها بر اساس آن دموكراسي را اداره مي‌كنند؛ كه در اين مقاله به دنبال ارائه يك مدل مطلوب انتخاباتي برخاسته از سياست‌هاي كلي انتخابات با مطالعه نظام‌هاي انتخاباتي آلمان و آمريكا هستيم. روش: اين مقاله‌ي پژوهشي از حيث هدف، كاربردي و توسعه‌اي بوده كه داده‌ها با روش كتابخانه‌اي جمع‌آوري و به روش كيفي تجزيه‌وتحليل شده است.يافته‌ها و نتايج: مقام معظم رهبري با دغدغه اصولي كردن نظام انتخابات كشور، در 24 مهر ماه 1395 سياست‌هاي كلي انتخابات را در 18 بند به مسؤولين كشور ابلاغ كرد كه تاكنون هيچ نظام جامع انتخاباتي در اين راستا تدوين و به اجرا گذاشته نشده است. نظر به اينكه سيستم انتخاباتي كشور آلمان و آمريكا نيز تناسبي و اكثريتي مي‌باشد، با مطالعه استانداردهاي بين‌المللي بر اساس سياست‌هاي 18‌گانه ابلاغي رهبري، يك نظام انتخاباتي «تناسبي مردم‌سالار»  با ساختار مشخص و جامع ارائه كرده‌ايم.