ارائه مدل عِلّى پيش‌بيني اهمال‌كاري تحصيلي از طريق هيجان‌هاي تحصيلي و راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي با واسطه‌گري كمال‌گرايي دانش‌آموزان

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل عِلّى پيش‌بيني اهمال‌كاري تحصيلي از طريق هيجان‌هاي تحصيلي و راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي با واسطه‌گري كمال‌گرايي دانش‌آموزان هنرستان‌هاي دخترانه شهر شيراز بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش جزء روش توصيفي ـ همبستگي قرار مي‌گيرد. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان هنرستان‌هاي دخترانه شهر شيراز در سال تحصيلي 1400 -1399 به تعداد 8100 نفر بود. براي تعيين حجم نمونه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي تعداد 200 نفر از دانش‌آموزان انتخاب شدند. ابزار سنجش شامل پرسشنامه‌هاي اهمال‌كاري تحصيلي سواري (1390)، هيجانات تحصيلي Pekrun و همكاران (2002)، راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي Pintrich and De Groot (1990)، كمال‌گرايي Terri-Short و همكاران (1995) بود. تحليل داده‌ها در سطح استنباطي از ضريب ماتريس همبستگي مرتبه صفر و رگرسيون چندمتغيره به روش متوالي هم‌زمان بر اساس مدل Baron and Kenny (1986) انجام شد. يافته‌ها حاكي از آن بود كه راهبردهاي شناختي، راهبردهاي فراشناختي و باورهاي انگيزشي به نحو منفي و معني‌داري اهمال‌كاري تحصيلي را پيش‌بيني مي‌نمايد؛ هيجانات مثبت به نحو منفي و معني‌دار و هيجانات منفي به‌طور مثبت و معني‌داري اهمال‌كاري تحصيلي را پيش‌بيني مي‌نمايند؛ كمال‌گرايي مثبت به نحو منفي و معني‌دار و كمال‌گرايي منفي به نحو مثبت و معني‌دار اهمال‌كاري تحصيلي را پيش‌بيني مي‌نمايد؛ كمال‌گرايي نقش واسطه‌گري معني‌دار در ارتباط بين يادگيري خودتنظيم و هيجانات تحصيلي با اهمال‌كاري تحصيلي ايفا مي‌كند. همچنين مدل از برازش قابل قبولي برخوردار بوده است.