بررسي تحليلي روش تربيتي مبتني ‌بر تشويق از منظر آموزه‌هاي ديني اسلام: الگويي براي نظام تربيت كارگزاران در جامعه اسلامي

در آموزه‌هاي ديني اسلام، تشويق، به‌عنوان روش‌ تربيتي مورد تأكيد قرار گرفته است. آموزه‌هاي ديني، در جهت تربيت و هدايت انسان‌ها، از روش تشويق استفاده كرده است. هدف پژوهش حاضر، ارائه الگويي براي نظام تربيت كارگزاران در جامعه اسلامي مبتني‌بر روش تشويق مورد نظر آموزه‌هاي ديني بود. اين پژوهش، از نظر هدف، كاربردي؛ از نظر روش گردآوري داده‌ها، توصيفي؛ و از نظر ماهيت داده‌ها، كيفي بود. بر اين اساس، ابتدا، از طريق روش تحليل محتواي كيفي، آموزه‌هاي ديني مرتبط با روش تشويق استخراج شد. سپس، از طريق نظريه زمينه‌اي، طي سه فرايند كدگذاري باز، محوري و گزينشي به تحليل اطلاعات اقدام شد. نتايج نشان داد، رهبري تحول‌گرا، رهبري هدف‌گذار، رهبري بصيرت‌افزا، رهبري مبتني‌بر مصلحت‌ اجتماعي، رهبري انگيزه‌بخش و رهبري دورانديش، عوامل نظام تربيت كارگزاران در جامعه اسلامي هستند. بر اين اساس، در يك چشم‌انداز كلي، پديده تربيت تحول‌آفرين در نظام تربيت كارگزاران جامعه اسلامي شناسايي شد.