رابطه بين ويژگي‌هاي شخصيت و سبك‌هاي مقابله با استرس با فرسودگي تحصيلي: نقش واسطه‌اي اهمال ‌كاري تحصيلي

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين ويژگي‌هاي شخصيت و سبك‌هاي مقابله با استرس با فرسودگي تحصيلي و نقش واسطه‌اي اهمال‌كاري تحصيلي در دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر كرمان بود. طرح پژوهش از نوع طرح همبستگي است و گروه نمونه ۴۹۸ نفر از دانش‌آموزان مدارس حسابي و با‌خدا در سال تحصيلي ۹۹-۱۳۹۸ بودند كه به روش خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل سياهه فرسودگي تحصيلي (Maslash,2002)، سياهه سبك‌هاي مقابله با استرس اندلر و پاركر (Andler Parker,1990)، سياهه ويژگي‌هاي شخصيت نئو (1992,Mccree Costa) و سياهه اهمال‌كاري تحصيلي (Solomon Rothblum,1994) بود. نتايج با استفاده از روش معادلات ساختاري به دست آمدند و نشان مي‌دهد ضريب مسير غير‌مستقيم ويژگي‌هاي شخصيت (برون‌گرايي/ درون‌گرايي (0.31-)، روان‌‌رنجورخويي (0.30)، گشودگي به تجربه (0.25-)، سازگاري (0.23-)، وظيفه شناسي (0.21-)) از طريق اهمال‌كاري تحصيلي روي فرسودگي تحصيلي معنادار است (p 001.0) به علاوه ضريب مسير غيرمستقيم سبك‌هاي مقابله با استرس (مساله‌محور(0.32-)، هيجان محور(0.30)، مشغوليت اجتماعي و حواس پرتي (0.19-) از طريق اهمال‌كاري تحصيلي روي فرسودگي تحصيلي معنادار است (0.001 p). بنابراين از آنجايي كه افراد با توجه به ويژگي‌هاي شخصيتي خود از سبك‌هاي مقابله با استرس استفاده مي‌كنند، آموزش راهبردها و مهارت‌هاي مقابله با استرس در افراد داراي ويژگي‌هاي شخصيتي‌(برون‌گرايي، درون‌گرايي، روان‌نژندي، وظيفه‌شناسي و سازگاري و گشودگي به تجربه) علاوه بر كاهش اهمال‌كاري تحصيلي در جهت كاهش فرسودگي تحصيلي نيز موثر است.