نقش واسطه اي انگيزش شغلي در رابطه بين راهكارهاي مقابله با استرس با شايستگي اجتماعي-هيجاني در معلمان ابتدايي

اين پژوهش با هدف، نقش واسطه اي انگيزش شغلي در رابطه بين راهكارهاي مقابله با استرس با شايستگي اجتماعي-هيجاني در معلمان ابتدايي انجام شد. روش پژوهش مقطعي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه معلمان مشغول به تدريس در مقطع ابتدايي شهر تهران در سال 1400-1401 تشكيل داد، كه از ميان آنها، تعداد 350 نفر با روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. در اين پژوهش از ابزارهاي راهبردهاي مقابله اي (Folkman Lazarus, 1985 )، انگيزش شغلي (Robinson, 2004) و شايستگي اجتماعي-هيجاني (Boyatzis, 2007) استفاده شد كه همگي از اعتبار و پايايي قابل قبولي برخوردار بودند. به منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS-V23 و Lisrel-V7.8 استفاده گرديد. به‌منظور پاسخگويي به فرضيه‌هاي پژوهش از مدل‌يابي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه مدل از برازش مناسبي برخوردار است. نتايج نشان داد راهكارهاي مقابله با استرس بر شايستگي هاي اجتماعي-هيجاني معلمان تاثير مستقيم دارد (0.05 p). راهكارهاي مقابله با استرس بر انگيزه شغلي معلمان ابتدايي تاثير غيرمستقيم دارد (0.05 p). انگيزه شغلي بر شايستگي هاي اجتماعي-هيجاني معلمان ابتدايي تاثير غيرمستقيم دارد (0.05 p). همچنين نتايج نشان داد كه اثر غيرمستقيم راهكارهاي مقابله با استرس با شايستگي هاي اجتماعي هيجاني با ميانجي گري انگيزه شغلي در معلمان ابتدايي با 95 درصد اطمينان مورد تأييد بوده است. لذا توجه به متغيرهاي مذكور در پيشگيري و طراحي درمان‌هاي مناسب‌تر به پژوهشگران و درمانگران ياري مي‌رساند.