برنامه درسي ارتباط‌ساز بستري ‌نو در اقليم آموزش عالي؛ اهداف و راهبردها

كاركرد آموزش در انتقال دانش و كاركرد پژوهش در توليد و گسترش دانش، آموزش عالي را در دستيابي به اهداف ياري مي‌رسانند و برنامه درسي مهمترين عنصر تاثيرگذار بر اين كاركردها به شمار مي‌رود. از اينرو هدف اين پژوهش تبيين اهداف و راهبردهاي برنامه درسي ارتباط‌ساز به‌عنوان بستري‌نو در اقليم آموزش عالي بوده است. طرح پژوهش از نوع كيفي و با روش داده ‌بنياد با جامعه آماري شامل متخصصان و صاحب‌نظران كليدي برنامه‌ درسي آموزش عالي دانشگاه‌هاي شهيد بهشتي، علامه طباطبايي، اميركبير و الزهرا بوده‌ كه 13 نفر از آنها بر اساس اصل اشباع نظري با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند به‌عنوان نمونه انتخاب شده و در سال 1401 به اجرا در آمده است. جهت گردآوري داده‌ها از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته استفاده و سپس داده‌هاي جمع‌آوري ‌شده با استفاده از رويكرد گليزري و مقايسۀ مستمر در فرايند كدگذاري باز، انتخابي و نظري مورد تجزيه ‌و تحليل قرار گرفته و نتايج آن به ظهور اهداف و راهبردهاي برنامه با 14 مقوله اصلي، 40 مقوله فرعي و110 مفهوم، پيرامون مقوله‌محوري با عنوان پيوند آموزش و پژوهش منجر شده است. يافته‌ها حاكي از آن است كه اهداف برنامه درسي ارتباط‌ساز چشم‌اندازي خواهد بود تا اين نوع از برنامه‌ درسي با ايجاد پيوند بين آموزش و پژوهش و با عنايت به راهبردهاي استخراج شده، در جهت نائل شدن به اهداف حركت كند. نتيجه پژوهش نشان داد كه ارتباط بين آموزش و پژوهش در برنامه درسي ارتباط‌ساز در نهايت به بالندگي دانشگاه، توسعه‌يافتگي كشور در ابعاد مختلف و توليد علم راه‌حل‌گرا منجر خواهد شد.