بررسي نقش ميانجي‌ تعهد سازماني در رابطه بين وفاداري سازماني و سايش اجتماعي مديران مدارس

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين وفاداري سازماني و سايش ‏اجتماعي با ميانجي‌ گري تعهد سازماني مديران مدارس مياندوآب انجام شد. به لحاظ هدف كاربردي و ازنظر نحوه گردآوري اطلاعات توصيفي از نوع همبستگي با استفاده از مدل‏يابي معادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه مديران مدارس شهرستان مياندوآب در همه مقاطع تحصيلي (ابتدائي، متوسطه اول، متوسطه دوم، كاردانش و فني حرفه‌اي) در سال تحصيلي 1401-1400 تشكيل داد كه از ميان آن‏ها، تعداد 262 نفر با استفاده از روش نمونه‏گيري طبقه‌اي نسبتي انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات موردنياز از پرسشنامه‌هاي وفاداري سازماني (Kumar Shekhar, 2012)، تعهد سازماني (Balfour Wechsler, 1996)، سايش‏اجتماعي (Duffy et al, 2002) استفاده گرديد. جهت تجزيه‌وتحليل داده‏ها و بررسي روابط علي بين متغيرها از روش مدل‏يابي معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج نشان داد كه وفاداري سازماني بر سايش‏اجتماعي تأثير منفي و معناداري (0.01 p) و تعهد سازماني بر سايش اجتماعي تأثير منفي و معناداري (0.01 p) دارد. همچنين تأثير ميانجي‏گري تعهد سازماني در رابطه بين وفاداري سازماني با سايش‏اجتماعي (0.01 p) تائيد شد؛ بنابراين مي‏توان بيان كرد كه براي كنترل و كاهش سايش‏اجتماعي مديران مدارس و جهت جلوگيري از بروز رفتارهاي مخرب، توجه به تعهد سازماني و وفاداري سازماني لازم و ضروري به نظر مي‏رسد.