پهنه‌بندي مراحل فنولوژي دو گونه‌ مرتعي با استفاده از درجه‌ روزرشد موديس در استان چهارمحال و بختياري

دما مهم‌ترين پارامتر اقليمي در مطالعه‌ تغييرات مكاني و زماني فنولوژي گياهان است؛ ازاين‌رو مطالعه‌ حاضر با هدف بررسي پتانسيل داده‌هاي دمايي سنجنده‌ موديس در تهيه‌ نقشه‌هاي درجه‌ روزرشد (GDD) و مراحل گوناگون فنولوژي، درمورد گونه‌هاي مرتعي Astragalus effusus و Bromus tomentllus، در استان چهارمحال و بختياري انجام شد. نقشه‌هاي دمايي (حداكثر، حداقل و ميانگين)، GDD و مراحل متفاوت فنولوژي گونه‌هاي يادشده از داده‌هاي موديس متعلق به فصل رويش در سال‌هاي 1396 و 1397 استخراج و با استفاده از داده‌هاي ايستگاه‌هاي هواشناسي و همچنين داده‌هاي فنولوژي ميداني در سه سايت مرتعي در منطقه با ارتفاع‌هاي متفاوت، ازطريق آزمون پيرسون مقايسه و صحت‌سنجي شد. نتايج حاكي از آن بود كه توليدات دمايي و GDD حاصل از تصاوير موديس، به‌ترتيب، با داده‌هاي دمايي ايستگاه‌هاي هواشناسي و نيز GDD محاسبه‌شده در سايت‌ها بيش از 91 و 99% همبستگي دارد (p 0.001). نقشه‌ها مقدار GDD را، در اوايل فصل رويش، كمتر از 16 و در اواخر اين دوره، بيش از 5200 نشان دادند كه به‌ترتيب، بيانگر يك مرحله و تمامي مراحل فنولوژي گونه‌هاي مطالعاتي در منطقه بود. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه مراحل فنولوژي گونه‌هاي مورد بررسي را مي‌توان با استفاده از داده‌هاي موديس، ازلحاظ مكاني و زماني، از هم تفكيك كرد. با توجه به اينكه حفظ بقاي گونه‌ها و بهره‌برداري پايدار از مراتع مستلزم آگاهي از مراحل گوناگون فنولوژي است، نقشه‌ فنولوژي گونه‌ها مي‌تواند ابزار كارآمدي، در مديريت مراتع در سازمان‌هاي مرتبط، محسوب شود.