ارتباط بين كتوز تحت باليني با شاخص‌هاي انرژي و ريزمغذي‌ها در ميش‌هاي آبستن

مسموميت آبستني و كمبود مس و روي از اختلالات متابوليكي و تغذيه اي رايج در انتهاي آبستني ميش ها بوده كه عموماً با خساراتي همراه است.  بروز توأم آن ها در ميش ها احتمال تأثيرگذاري و مرتبط بودن آن ها را تقويت مي نمايد.  تعداد 127 رأس ميش با آبستني سنگين انتخاب و ارتباط غلظت سرمي بتا هيدروكسي بوتيرات (BHB) با اسيدهاي چرب غيراستريفيه (NEFA)، گلوكز، كلسترول، تري گليسيريد، مس و روي در آستانه و برش هاي متفاوت تعيين شد.  پس از تأييد آبستني، مقدار 5 ميلي ليتر خون وداجي تهيه و سرم براي ارزيابي شاخص ها به كار رفت.  ميانگين غلظت BHB خون ميش هاي آبستن 0/75 و دامنه 1/39-0/13 ميلي مول/ليتر بود.  فراواني و درصد ميش هاي با BHB كم تر از 0/79 تعداد 72 رأس، بين 0/99-0/80 تعداد 48 رأس (37/8 درصد)، 1/9-1 تعداد 6 رأس (4/7 درصد) و 1/39-1/2 ميلي مول/ليتر تعداد 1 رأس (0/8 درصد) بود.  ميانگين كلي غلظت NEFA 0/42ميلي مول/ليتر، گلوگز 50، كلسترول 55/9، تري گليسيريد 29/3 ميلي گرم/دسي ليتر، مس 98/6 و روي 76/9 ميكروگرم/دسي ليتر بود.  ميانگين غلظت NEFA، گلوكز و مس در بين ميش هاي با گروه بندي كمتر از 0/79 ميلي مول/ليتر BHB معني دار بود.  اين مقايسه در بين گروه هاي با آستانه 0/8 و 1 ميلي مول/ ليتر BHB، فقط براي NEFA و كلسترول معني دار بود.  بين BHB/NEFA (r=0.31) و مس/روي (r=0.42) در آستانه 0/8 ميلي مول/ليتر BHB در ميش هاي با كتوز تحت باليني همبستگي وجود داشت.  در آستانه 1 ميلي مول/ليتر BHB، بين BHB/گلوكز (r=-0.55)، گلوكز/مس (r=0.38)، كلسترول/تري گليسيريد (r=0.33)، كلسترول/مس (r=0.27)، كلسترول/روي (r=0.26) و مس/روي (r=0.42) روابط مثبت معني داري وجود داشت.  لذا مي توان گفت كه ميزان ابتلا به كتوز تحت باليني در ميش هاي آبستن در آستانه 0/8 ميلي مول/ليتر 38 درصد و در آستانه 1 حدود 4/7 درصد است.  غلظت سرمي مس و روي ميش ها در دامنه طبيعي بوده و كمبودي مشاهده نشد.  BHB با غلظت مس و روي مرتبط نبوده ولي در غلظت نيفا، گلوكز و كلسترول تأثيرگذار بود.  نهايتاً تغييرات BHB در غلظت مس و روي مؤثر نبوده و مستقل از همديگر مي باشند.