مقايسه ضخامت تاندون ها و ليگامان‌هاي ناحيه كف دستي و كف پايي اسب‌هاي ‌سالم نژاد دره شوري با كمك اولتراسونوگرافي در نماهاي طولي و عرضي

تاندون ها و ليگامان هاي موجود در ناحيه كف دستي و كف پايي همواره در معرض آسيب هاي ناشي از ضربه ها و بيماري هاي مربوط به اندام حركتي هستند.  اولتراسونوگرافي امكان اندازه‌گيري ضخامت تاندون‌ها و ليگامان‌ها به عنوان يكي از شاخص‌هاي مهم در ارزيابي سلامت بافت‌هاي نرم در اندام‌هاي حركتي اسب را ممكن مي‌سازد.  اين پژوهش روي 10 رأس اسب دره شوري سالم با ميانگين سن 3/5±11/2 سال و ارتفاع 10/2±131/6 سانتي‌متر انجام گرفت.  پس از كوتاه كردن و تراشيدن موها، كف دست (از پايين كارپ تا بالاي فتلاك) و كف پا (از پايين تارس تا بالاي فتلاك) به 6 ناحيه و4 سطح (1، 2، 3 و 4) در نماي عرضي و 2 سطح (1 و 2) در نماي طولي تقسيم شدند.  سونوگرافي در حالت وزن‌گيري كامل در اندام هاي حركتي قدامي و خلفي چپ و راست و با پروب خطي و فركانس 12 مگا هرتز انجام گرفت و شكل، جهت، ارتباط و اندازه گيري ضخامت ساختار هاي تاندوني و ليگاماني در دو نماي طولي و عرضي انجام گرفت.  در اندام حركتي قدامي و خلفي كم ترين ضخامت مربوط به ليگامان فرعي تاندون خم كننده عمقي بود، در حالي كه بيش ترين ضخامت در اندام حركتي قدامي مربوط به تاندون خم كننده عمقي بند انگشت و در اندام حركتي خلفي مربوط به ليگامان معلقه بود، اختلاف معني داري بين نتايج حاصل از مقادير به دست آمده از اندازه هاي ضخامت تاندون ها و ليگامان ها در اندام‌هاي حركتي قدامي و خلفي چپ و راست اسب هاي دره‌شوري مشاهده نشد.  هدف از مطالعه حاضر اندازه گيري و مقايسه ضخامت تاندون‌ها و ليگامان‌هاي نواحي كف دستي و كف پايي اسب‌هاي سالم نژاد دره شوري در نماهاي طولي و عرضي و ارائه مقادير نرمال است.