سنجش كيفيت محيط شهري بر مبناي رضايتمندي سكونتي (مطالعه موردي: شهر نورآباد)

مقدمه: محيط با كيفيت مناسب، احساس رفاه و رضايتمندي را براي ساكنان آن از طريق ويژگي‌هاي فيزيكي يا اجتماعي و نمادين به وجود مي‌آورد رضايت از كيفيت سكونتي به معناي ارزيابي محيط، در ارتباط با احتياجات و خواسته‌هاي شهروندان از واحد مسكوني، محله و ناحيه سكونتي است. هدف: شهر نورآباد از مشكلات محيطي، كالبدي و اجتماعي عديده اي مانند، فقر شديد اقتصادي، كمبود فضاي سبز، عدم توزيع و مكان يابي درست كاربري ها و شكل نازيباي ساختمان هاي شهر رنج مي برد كه مجموع اين عوامل باعث كاهش كيفيت محيط سكونتي در اين شهر شده است. روش شناسي تحقيق: روش تحقيق توصيفي تحليل بوده و جهت ارزيابي نهايي و تحليل داده ها از آزمون آماري T-Test و جهت تبييين و مدل سازي اثرات نيز از مدل سازي معادلات ساختاري در محيط نرم افزارهاي SPSS و AMOS استفاده گرديد. قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، شهر نورآباد مي باشد. يافته ها: يافته هاي حاصل از آزمونT تك نمونه اي پژوهش نشان داد وضعيت همه شاخص هاي كيفيت محيط شهري در محدوده موردمطالعه در وضعيت قابل قبولي قرار ندارند و تمامي شاخص ها با ميانگين 2/34 2 پايين تر از حد متوسط مي باشند. نتايج مدل عاملي مرتبه دوم نشان داد كه اهميت دادن به شاخص هاي رضايتمندي سكونتي درمحدوده مورد مطالعه باعث بالا رفتن شاخص بهداشتي به ميزان شاخص 0/85 شاخص خدماتي به ميران 0/83 شاخص مسكوني به ميزان 0/82 شاخص حمل و نقل و مديريت شهري به ميران 0/79 و كاهش مشكلات زيست محيطي به مقدار 0/-14 كي گردد در نهايت مشخص گرديد كه بين كيفيت محيط زندگي شهري و رضايتمندي سكونتي ساكنين از محلات، رابطه مستقيم و معناداري وجود دارد.نتايج: با توجه به پايين بودن سطح رضايتمندي سكونتي در محدوده مورد مطالعه جهت داشتن شهري با كيفيت و پايدار نقش شهرداري در راستاي ارائه خدمات شهري و برنامه ريزي مشاركت محور محله ايي براي افزايش كيفيت محيط سكونتي بسيار مهم است.