تدوين نقشه راهبردي مديريت يكپارچه شهري در كلان شهرهاي ايران (مطالعه موردي: كلان شهر تهران)

مقدمه: مديريت يكپارچه شهري، از جمله مهمترين و اساسي‌ترين مسائل قابل تامل و بررسي در عرصه‌ي مديريت هاي كلان شهري به شمار مي‌رود. علي‌رغم آنكه بيش از 100 سال از برخورداري شهر تهران از نظام مديريت شهري به سبك مدرن مي‌گذرد، اما به دليل غلبه رويكرد تمركزطلبانه دولت در اداره شهرها، شهرداري‌ها و شوراها همچنان از جهت وظيفه تصميم‌گيري و سياست‌گذاري شهري از استقلال مناسبي برخوردار نيست. لذا توجه و تبيين اين مسئله از مهمترين مسائلي به شمار مي رود كه با توجه به رشد و گسترش كالبدي – فضايي و جمعيتي و نيز تعدد و پيچيدگي مسائل و چالش‌هاي شهر تهران، ضروري مي نمايد. هدف:اين نوشتار با هدف برنامه‌ريزي راهبردي مديريت يكپارچه شهري در كلانشهر تهران با قياس تطبيقي و با تكيه بر مدل برنامه‌ريزي راهبردي Meta-SWOT انجام گرفته است. روش شناسي تحقيق:پژوهش حاضر از نظر روش‌، توصيفي- تحليلي و از لحاظ هدف‌گذاري‌ كاربردي مي‌باشد. روش جمع‌آوري داده‌ها به صورت كتابخانه‌اي و پيمايشي بوده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش كلانشهر تهران است. يافته ها: يافته هاي اين پژوهش نشان داد عامل هاي اصلاح قوانين مديريت شهري، يكپارچه نمودن همه بازيگران عرصه مديريت شهري و مديريت كلي گرا به شهر به ترتيب با كسب امتيازهاي 0/98،0/98 و 0/84 بايد در جهت برنامه ريزي راهبردي مديريت يكپارچه شهري در تهران بايد در صدر اقدامات اجرايي باشد. نتايج: نتايج بررسي عوامل خارجي محيطي كه نشان مي‌دهد مولفه‌هاي ناشناخته ماندن نگرش يكپارچه در مديريت شهري، عدم تفكيك رهبري سياسي از مديريت تخصصي و نبود يا ضعف ساز و كارهاي تقويت ارتباطات سازماني نشانگر ميزان تاثير عوامل كلان محيطي است. براساس بررسي هاي صورت گرفته مناطق شمالي كمترين و مناطق جنوبي كلانشهر تهران بيشترين ميزان ناهماهنگي را دارند. بنابراين متناسب با رشد شهرنشيني در تهران فقدان شكل گيري مديريت يكپارچه شهري بوجود آمده است.