تبيين اثرات گردشگري رويداد محور بر دگرديسي كاركردي در شهرهاي ايران (مطالعه موردي: گردشگري اييني شهر ارمغانخانه زنجان)

مقدمه: آيين ها در يك شهر خصلت مغناطيسي دارند و مي توانند در تبديل، اتحاد و پيوندها موثر افتند و بامفصل بندي اجزا، تحرك، چانه زني و در كل قدرت اتحاد را بيشتر مي كند. از طريق پيشران هاي آييني شهر به جاي آنكه موجودي خاموش، تعريف ناشده و ناشناخته باشد، بدل به چيزي مي شود كه از قطعات بسيار و مفاصل بسيار بيشتري بر ساخت مي شود. چيزي كه لاتور از آن به عنوان امر (باركردن) ياد مي كند. به عبارتي وقتي شهري كاركردي را مي پذيرد، كاركرد بر روي او بار شده است و يا وي (مسلح شده است) و اتحاد جديدي شكل گرفته است كه در آن ماهيت هر دو باز تعريف شده است و اتحاد قبلي به اتحاد جديدي تبديل شده و ماهيت كنشگران بازآفريني تعريف مي شود. هدف: پژوهش حاضر به تبيين اثرات گردشگري آيني شهر ارمغانخانه و اثرات آن بر دگرديسي شهري مي پردازد. روش شناسي تحقيق: تحقيق حاضر از نوع توصيفي- تحليلي است و اطلاعات مورد نياز پژوهش از روش كتابخانه اي و پيمايشي گردآوري شده‌اند. در اين چارچوب براي تجزيه و تحليل از نرم‌افزار منتال مدل براي بررسي اثرات، از spss براي بيان شاخص‌هاي گرايش به مركز، پراكندگي، آزمون kmo و بارتلت استفاده و در نهايت از نرم افزار smart pls براي بيان سطح معني‌داري، عملكرد شاخص‌ها استفاده بهره‌برده شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، شهر ارمغانخانه زنجان مي باشد. يافته ها: يافته هاي حاصل از تحقيق حاضر بيانگر اثري به ميزان 66% درصدي گردشگري آئيني در دگرديسي شهر آرمغانخانه بوده است. در اين چارچوب بيشترين اثرگذاري گردشگري آئيني در سرمايه‌گذاري نهادهاي مختلف دولتي- خصوصي، بهبود فرصت‌هاي شغلي، بهبود جذابيت شهري، تصوير مطلوب گردشگري، بهبود خدمات و زيرساخت‌هاي شهري و تعريف هويت جديد شهري بوده است. نتايج: نتايج حاصل از تحليل بيانگر آن است كه براساس نظرات شهروندان بعد كالبدي بيشترين حياات را از گردشگري آييني پذيرفته و در مقابل بعد اجتماعي اين رويداد بيشترين اثرگذاري را بر تحولات ذهني افراد از طريق فعاليتهاي داوطلبانه و مشاركت به جاي تماشاگري افراد داشته است.