واكاوي عوامل موثر بر پايداري مديريت توسعه‌ي روستايي با تأكيد بر عملكرد دهياران(مطالعه‌ي موردي: دهياري‌هاي بخش شاندرمن)

مقدمه: نظام مديريت روستايي در ايران با مشكلاتي چون نگرش بخشي در برنامه‌ريزي و توزيع منابع، حاكميت فن‌سالارانه و دولت‌ محور، نسبت پايين بهره‌وري بخش كشاورزي، وضعيت نامطلوب آموزش روستائيان و مشاركت پايين در برنامه‌ريزي توسعه‌ي روستايي رو‌به‌رو است. از سويي دهياري‌ها به عنوان نهاد نوپا و به عنوان مديريت نوين روستايي و مديران اجرايي در سطح روستا مطرح هستند. هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسايي عوامل موثر بر پايداري مديريت توسعه‌ي روستايي با توجه به عملكرد دهياران بخش شاندرمن انجام شده است و در پي پاسخ به اين سوال است: عملكرد دهياران با توجه به كدام عوامل، بر پايداري مديريت توسعه‌ي روستايي تأثيرگذار است؟ روش شناسي تحقيق: تحقيق حاضر از لحاظ هدف كاربردي-توسعه‌اي و در رديف تحقيقات كيفي قرار دارد. جامعه‌ي آماري در مرحله‌ي كيفي، شامل جمعي از كارشناسان و اساتيد دانشگاه است كه ابتدا به روش هدفمند و به صورت گلوله‌برفي انتخاب شده‌اند. سپس به روش دلفي در دو مرحله و با مصاحبه‌ي نيمه‌ساختاريافته، داده‌ها گردآوري شد. داده‌هاي مصاحبه در سه مرحله‌ي كدگذاري باز، محوري و گزينشي مورد تحليل قرار گرفتند تا مفاهيم و مقوله‌هاطبقه‌بندي گردند. قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، بخش شاندرمن مي باشد. يافته‌ها: يافته ها نشان مي‌دهد كه عملكرد دهياران در قالب 7 شاخص كلي در مديريت پايدار توسعه‌ي روستايي موثر است. شاخص زيست محيطي، شاخص اجتماعي-فرهنگي، شاخص اقتصادي، شاخص برنامه‌ريزي، شاخص نهادي- سازماني، شاخص اداري و شاخص كالبدي كه طي فرايند كدگذاريِ محوري، استخراج و ارتباط آنها به وسيله‌ي كدگذاري انتخابي (گزينشي) با مديريت پايدار توسعه‌ي روستايي مورد سنجش قرار گرفت. نتايج: در فرآيند مديريت توسعه پايدار روستايي با توجه به نقش دهياران در بخش شاندرمن، شاخص هاي برنامه ريزي، اجتماعي- فرهنگي، اقتحادي، اداري- سياسي، زيست محيطي و كالبدي موثرند. هر يك از اين مقولات، مفاهيم جزئي زيادي را در بر مي گيرند كه برنامه ي تفصيلي عملكرد دهياران را نشان مي دهد.