تحليل وضعيت تاب آوري شهري نيشابور در برابر مخاطرات طبيعي

مقدمه: تاب آوري شهري به توانايي يك سيستم شهري در مقياس زماني و فضايي براي حفظ يا بازگشت سريع به عملكردهاي مطلوب گذشته در برابر مخاطرات طبيعي، پايداري با تغييرات گفته مي شود. امروزه بروز سوانح طبيعي و ايجاد خسارات و تلفات ناشي از اين سوانح در نقاط مختلف جهان موجب گرديده تا ايمن تر نمودن شهرها و نقاط شهري، به يك چالش اصلي تبديل شود. هدف: در پژوهش حاضر هدف اصلي ارزيابي تاب آوري شهر نيشابور در برابر مخاطرات و بلاياي طبيعي مي باشد. روش‌شناسي تحقيق: اين پژوهش از منظر هدف جزو تحقيقات شناختي و از جهت روش با رويكرد ارزيابي- تحليل كه براي گردآوري داده ها با رويكرد اسنادي- پيمايشي با بكارگيري ابزار پرسشنامه و بازديدهاي ميداني صورت پذيرفته است. حجم نمونه تحقيق به تعداد 30 نفر از متخصصين شهرسازي، برنامه ريزان شهري و متوليان مديريت شهري در سطح استان و شهر نيشابور مي باشد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون تي تست تك نمونه و ازمون فريدمن انجام گرديده است. مدل مفهومي اين پژوهش متشكل از چهار مولفه اصلي تاب آوري شهري شامل مولفه كالبدي، اجتماعي، اقتصادي و مديريتي است كه ذيل آنها 66 شاخص تعريف و مورد تحليل قرار گرفت. قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش شهر نيشابور در استان خراسان رضوي مي باشد. يافته ها: نتايج نشان مي دهد مؤلفه درآمد خانوارها براي برطرف كردن نيازهاي اوليه آنها كافي است از بُعد اقتصادي داراي كمترين تاب آوري و مولفه آب، برق، گاز، اينترنت وتلفن بصورت مطلوب وجود دارد از بُعد اكولوژي- زيرساختي از بيشترين مطلوبيت برخوردار مي باشد. همچنين وضعيت بُعد اقتصادي تاب آوري شهري در برابر مخاطرات طبيعي ازمطلوبيت متوسط، بُعد اجتماعي؛ زياد، بُعد اكولوژي و زيرساختي؛ زياد، بُعد نهادي مديريتي؛ نسبتا زياد برخوردار مي باشند. نتايج: در نهايت مي توان بيان كرد كه مطلوبيت تاب آوري شهري در برابر مخاطرات طبيعي در شهر نيشابور با توجه به كليه ابعاد و مولفه هاي وابسته نسبتا زياد ارزيابي شده است. بنابراين اين شهر در برابر مخاطرات طبيعي از تاب آوري و پايداري نسبتا زيادي برخوردار مي باشد.