ارزيابي آسايش حرارتي در فضاهاي مسكوني شهر رشت

مقدمه: اهميت اقليم و تأثير آن در زندگي انسان بر كسي پوشيده نيست. گسترش شهرنشيني و توسعه شهرها همراه با رشد شتابان جمعيت و توسعه   فعاليت هاي صنعتي به شدت از آسايش حرارتي در فضاهاي مسكوني كاسته است كه عواقب آن در كوتاه مدت به صورت امراض و بيماري ها متوجه ساكنان شهرها مي شود و در درازمدت به عنوان عاملي در تشديد نوسانات اقليمي و تأثيرات زيست محيطي آن از جمله تغيير ماه هاي مطلوب از نظر اقليم آسايشي نقش ايفا مي كند. در اين ميان هزينه هاي بالاي برقراري آسايش در فضاهاي مسكوني توسط وسايل مكانيكي و به خصوص تعمير و نگهداري آن ها و نيز تبعات ناشي از آن در تخريب محيط زيست، روز به روز بر اهميّت پژوهش هاي اقليم شهري افزوده است. از اين رو ديدگاه اين پژوهش، بررسي اثر اقليم بر شرايط آسايش و راحتي فيزيولوژيك انسان در فضاهاي بسته تحت تأثير دو عنصر دما و رطوبت است.هدف: هدف اين پژوهش، تحليل و ارزيابي اثر اقليم بر شرايط آسايش و راحتي فيزيولوژيك انسان در فضاهاي بسته تحت تأثير دو عنصر دما و رطوبت است.روش‌شناسي تحقيق: پژوهش از نوع كاربردي است كه با روش توصيفي-تحليلي انجام شده است. داده هاي مورد استفاده شامل متوسط حداقل، حداكثر و روزانه دما، رطوبت نسبي، فشار بخار و دماي نقطه شبنم در دوره آماري40 ساله (2019-1979) است. جهت تحليل داده ها از شاخص هاي عدم آسايش، دما-رطوبت، شدت شرجي و نيز استاندارد AIA استفاده شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش: محدوده مورد مطالعه در اين تحقيق شهر رشت در استان گيلان است.يافته ها: عدم آسايش گرمايي در دو ماه جولاي و آگوست به بيشترين مقدار خود مي رسد. ماه آگوست داراي شديدترين مقدار شرجي است. ارزش اقليمي جهات جغرافيايي، ابعاد و محل بازشو ها و سايه سازها از عوامل مهم برقراري آسايش است.نتايج: نتايج تحقيق بيانگر اثر بيشتر عنصر دما در برقراري آسايش حرارتي بوده چرا كه با وجود پايين بودن رطوبت نسبي هوا در چهار ماه ژوئن، جولاي، آگوست و سپتامبر نسبت به ساير ماه ها، ميزان شرجي بودن و عدم برقراري آسايش حرارتي در اين ماه ها به حداكثر خود مي رسد كه علاوه بر ايجاد سايه به تهويه طبيعي هوا نيز جهت برقراري آسايش حرارتي نيازمند است.