تحليل فضايي مكانيابي اسكان موقت در شهر اصفهان با رويكرد پدافند غيرعامل

مقدمه: انتخاب مكان بهينه جهت استقرار اضطراري يا موقت جمعيت‎هاي آسيب ديده از بحران يكي از مسائلي است كه همواره مورد توجه سازمان‎هاي مسئول در مديريت بحران قرار دارد. شهر اصفهان با قرار گرفتن  در نزديكي دو مركز هسته‎اي بسيار مهم در شعاع 10 و 100 كيلومتري و دلايل سياسي متعدد مي ‎تواند به عنوان كانون اصلي هدف حملات نظامي و همچنين حملات تروريستي واقع گردد. در اين مقطع كه بيشترين تمركز بر حملات تروريستي شهري قرار گرفته و احتمال بسيار زيادي براي اين‎گونه حملات در شهر اصفهان وجود دارد به نظر مي‎رسد كه پرداختن به موضوع مكانيابي اسكان موقت پس از حمله مي‎تواند به عنوان يكي از اصلي‌ترين مقوله‎هاي مرتبط با پدافند غيرعامل مطرح باشد.هدف: هدف اصلي پژوهش حاضر تحليل فضايي مكانيابي اسكان موقت در شهر اصفهان با رويكرد پدافند غيرعامل است.روش‌شناسي تحقيق: اين پژوهش از حيث ماهيت و روش، از نوع تحقيقات توصيفي - تحليلي و از حيث هدف، از نوع تحقيقات كاربردي است. در جهت رسيدن به اهداف پژوهش با به‌كارگيري داده‌هاي مكاني و انجـام تحليل‌هاي مربوطه در سيستم اطلاعات جغرافيايي و مدل تصميم‌گيري چنـد معيـاره AHP,VIKOR اقدام شده است. جامعه آماري اين پژوهش متخصصين حوزه شهري شهر اصفهان و حجم نمونه از طريق اشباع نظري به تعداد 60 كارشناس است. روش نمونه‌گيري هم به صورت نمونه‌گيري گلوله برفي مي‌باشد.قلمرو جغرافيايي پژوهش: شهر اصفهان با طول جغرافيايي ۵۱ درجه و 38 دقيقۀ شرقي و عرض جغرافيايي ۳۲ درجه و ۳۸ دقيقۀ شمالي و مساحت 550 كيلومترمربع است.يافته ها: يافته‌ها نشان مي‌دهد كه از ميان معيارهاي تأثيرگذار بر مكانيابي اسكان موقت معيار شيب زمين با امتياز 0.097 پراهميت‌ترين و معيار دسترسي به مجتمع‎هاي خدماتي رفاهي  با امتياز 0.021 كم‌اهميت‌ترين معيار ازنظر كارشناسان مي‌باشد. نتايج: بر اساس بررسي‎هاي انجام شده اراضي قسمت شمال شرقي (اراضي بين منطقه رحمت آباد و كمشچه) حريم سي كيلومتري جهت اسكان موقت مناسب مي‎باشند.