ارزيابي اثرات مجتمع‌گردشگري برتوانمندسازي شهري درشهرستان پارس‌آباد مغان

مقدمه: گردشگري به عنوان بزرگترين تحرك اجتماعي،  داراي پيامدهاي فرهنگي و فضايي متعدد براي نواحي شهري است؛ بدين جهت براي اثربخش كردن هرچه بيشتر توسعه گردشگري و ارتقاء پيامدهاي مثبت آن، نيازمند شناخت و توجه ويژه به نقش مجتمع هاي گردشگري مي باشد.هدف پژوهش: هدف پژوهش حاضر  ارزيابي  مقياس مجتمع گردشگري برتوانمندسازي شهري در  شهرستان پارس آباد مغان است.روشناسي تحقيق: اين پژوهش ازنظر ماهيت توصيفي – تحليلي و از نظر هدف كاربردي است. براي گردآوري داده‏ها از روش‏هاي كتابخانه‏اي و ميداني شامل مشاهده - پرسشنامه استفاده‌ شده است. جامعه آماري در مورد بررسي در شهرستان پارس‏آباد كه طبق فرمول كوكران 352 نفر  از بين ساكنان  دو شهر داراي مجتمع و فاقد مجتمع به‌عنوان حجم نمونه تعيين و با استفاده از روش نمونه‌گيري سيستماتيك پرسشنامه‌ها تكميل شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش: شهرستان پارس‌آباد مغان جلگه‌اي نسبتاً گسترده‌اي است كه با مساحتي بالغ ‌بر 1383 كيلومترمربع حدود 14 درصد از مساحت استان اردبيل را به خود اختصاص داده و شمالي‌ترين منطقه در شهرستان استان اردبيل مي‌باشد.يافته ها: به ترتيب بعد اقتصادي0.733، بعد اجتماعي0.695و بعد و زيست محيطي0.214 بيش‌ترين نقش را در تمّييز توانمندي شهري بين دو گروه – شهري داراي مجتمع‌هاي گردشگري شهر اصلاندوز و فاقد مجتمع‌هاي گردشگري شهر تازه كند ايفا مي‌كنند.نتايج: ابعاد توانمندسازي شهري بين دو گروه شهري داراي مجتمع‌هاي گردشگري شهر و فاقد مجتمع‌هاي گردشگري حدود51درصد تغييرات واريانس و در متغير توانمندسازي شهري  را پيش بيني نموده و حدده 50 درصد تعييرات توانمندسازي شهري توسط عواملي ديگري در اين تحقيق مورد بررسي قرار نگرفت، پيش بيني مي شود.