بررسي تقويت بنيان خانواده در پرتو آموزه‌هاي قرآن و عرفان

نهاد خانواده، اصلي ‌ترين ركن جامعه و بستر فرهنگ هاي گوناگون و زمينه‌ساز خوشبختي و يا بدبختي انسان ها و امت هاست؛ از اين‌رو تعاليم اسلام و همچنين آموزه هاي عرفاني كه برنامه سعادت و تكامل بشر است، عنايت ويژه‌اي به سلامت، رشد و پويايي اين نهاد سرنوشت‌ساز دارند. خانواده نهادي است كه بر پايه ازدواج مرد و زن، شكل مي‌گيرد و با توليد مثل، توسعه مي‌يابد. اين نهاد، اساس سازندگي شخصيت انسان و مهمترين عامل تكامل جامعه است. مقاله حاضر به روش توصيفي تحليلي بوده و يافته ها حاكي از آن است كه اسلام و همچنين آموزه هاي عرفاني براي تأسيس و تحكيم اين نهاد سرنوشت‌ساز و پيشگيري از فروپاشي آن، رهنمودهاي بسيار مهمي عرضه كرده است. تأمل در اين رهنمودها، به روشني نشان مي‌دهد كه اين دو منبع غني، ريشه در وحي الهي دارند و منطبق با فطرت انساني هستند و براي صيانت خانواده و پيشگيري از فروپاشي آن، راهي جز عمل به رهنمودهاي اين آيين الهي نيست.