كنكاشي در نقاط قوت انديشه‌ها و كاركردهاي تصوّف و عرفان

در اين مقاله با روش توصيفي و تحليلي و به كمك اسناد نوشتاري و تحقيق كاربردي نقاط قوت انديشه‌ها و كاركردهاي تصوّف و عرفان مورد كاوش و تحليل قرارگرفته است. هر مسلك و آييني امكان دارد صاحب نقاط قوت يا منفي باشد. عرفان و تصوّف نيز از اين قانون استثنا نيست. بررسي شاخص‌هاي عرفان و تصوّف مثبت، از ديدگاه دين اسلام و آموزه‌هاي اسلامي است. در اين نوشتار به بررسي و واكاويِ چهار محور اخلاقي و تربيتي، اجتماعي و سياسي، فرهنگي و هنري و مذهبي و فكري، به مثابه محورهاي اصليِ نقاط قوت و ميراث مثبت تصوّف و عرفان پرداخته شده است؛ سپس دنباله‌ هر محور، ارزيابي و تحليل مهم‌ترين ويژگي‌هاي مثبت عرفان آورده شده است. بي‌توجهي به ظاهر و رويگرداني از عادات گذشته، تطهير و پاكسازي نفس، توسعه‌ آموزش و تربيت ديني، رياضت مشروع و معقول، زهد و پارسايي، تسامح، سازش و رواداري مذهبي، خردورزي و عقلانيت، روش ميانه‌روي و اعتدال، گسترش نيكوكاري و احسان اجتماعي، ايجاد شادي و نشاط، ادبيات و شعر، خطاطي و خوشنويسي، غني‌سازي فرهنگي و گسترش هنر، موسيقي، پايبندي به آداب طريقت، شريعت‌محوري و ولايت‌پذيري از مهم‌ترين ميراث مثبت محورهاي يادشده هستند. نگارنده تأكيددارد به دليل وجود بعضي از آسيب‌ها و آفت‌هاي تصوّف و عرفان، نبايد به طور كلي تصوّف و عرفان را ناپسند دانست و نبايد مانعِ انتشار نقاط قوت و مقبول آن شد.