برش‌هاي ترازمند و بر‌آورد ميزان كوتاه‌شدگي در افيوليت ملانژ شمال مكران، جنوب شرقي ايران

ويژگي‌هاي هندسي و جنبشي عناصر ساختاري مكران شمالي در پنج برش ساختاري اندازه‌گيري و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. پس از آن به كمك برش‌هاي ترازمند، موازنه كردن برش‌ها و بازگرداندن ساختارها به حالت قبل از دگرشكلي، ميزان كوتاه‌شدگي در بخش‌هاي مختلف گستره تعيين شده است. گسل‌هاي راندگي بشاگرد، درانار، آب‌نما، كوه بهارك و ورناچ با روند WNW-ESE و شيب بين 20 تا 35 درجه به سمت NNE، كنترل‌كننده‌هاي اصلي دگرشكلي در اين پهنه بوده و عامل اصلي كوتاه‌شدگي هستند. موقعيت محور اصلي تنش به دست آمده بر اساس هندسه‌ي اين گسل‌هاي راندگي برابر با N209/09 انطباق بسيار نزديكي با محور فشردگي پديدآورنده‌ي چين‌هاي پهنه داشته و نمايانگر آن است اين ساختارها در نتيجه رژيم زمين‌ساختي يكساني شكل گرفته‌اند. تفاوت ميزان كوتاه‌شدگي در بخش‌هاي مختلف افيوليت ملانژ شمال مكران نيز ارتباط مستقيمي با عملكرد گسل‌هاي راندگي دارد. به‌گونه‌اي كه در بخش‌هاي غربي پهنه و در برش‌هاي ساختاري A-A´، ´ B-B و´C-C با توجه به عملكرد گسل‌هاي راندگي‌، ميزان كوتاه‌شدگي به ترتيب برابر 66/22، 85/22 و 32/14 درصد است. در بخش‌هاي شرقي به سبب نبود گسل‌هاي راندگي و حضور بيشتر گسل‌هاي امتدادلغز، در برش‌هايD-D´ و E-E´ميزان كوتاه‌شدگي به ترتيب به 52/4 و 67/6 درصد كاهش يافته است. ترازمند كردن برش‌هاي ساختاري و بازگرداندن ساختارها به مرحله‌هاي قبل از دگرشكلي نمايانگر پهناي باريك حوضه اقيانوسي اوليه در شمال مكران است.