تاريخچه نهشت و پسانهشت و اثرات آن ها بر كيفيت مخزني سازند آسماري در ميدان نفتي اهواز

توالي هاي كربناته سازند آسماري همراه با نهشته هايي از ماسه سنگ در اغلب نواحي حوضه رسوبي زاگرس از جمله ناحيه اهواز در بازه زماني اليگو - ميوسن ته نشين شده اند. در اين مطالعه اثرات محيط هاي رسوب گذاري و پس از رسوب گذاري بر كيفيت مخزني زون A7 سازند آسماري در چاه شماره 4 ميدان نفتي اهواز مورد مطالعه قرار گرفته است. مطالعه توالي هاي سازند آسماري در اين برش منجر به شناسايي تعداد 11 رخساره كربناته، يك رخساره تبخيري، يك رخساره آميخته كربناته - آواري و يك رخساره سيليسي آواري شد. محيط هاي رسوبي پهنه جزر و مدي، لاگوني، ريف مرجاني و درياي باز براي ته نشيني رخساره هاي شناسايي شده معرفي شده است. با توجه به عدم وجود تغييرات ناگهاني، به نظر مي رسد نهشته هاي مورد مطالعه در يك پلتفرم كربناته نوع رمپ ته نشين شده اند كه تحت اثر ورود رسوبات سيليسي-آواري از سيستم هاي رودخانه اي زاگرس بوده است. همچنين از فرآيندهاي دياژنتيكي كه توالي هاي مورد بررسي را تحت تأثير قرار داده اند مي توان به ميكرايتي شدن، سيماني شدن، نئومورفيسم افزايشي، تراكم فيزيكي و شيميايي، انحلال، شكستگي و پرشدگي، دولوميتي شدن و انيدريتي شدن اشاره نمود كه در محيط هاي پسارسوبي دريايي، متئوريك و تدفيني رخ داده اند. بسياري از شكستگي ها توسط مواد نفتي پر شده اند كه اين نشان‌دهنده اين موضوع است كه شكستگي ها در كنار دولوميتي شدن، تراكم شيميايي و روزنه هاي فنسترال از مهم‌ترين عارضه هاي پسارسوبي جهت افزايش كيفيت مخزن هستند. درحالي‌كه سيماني شدن و انيدريتي شدن با بستن فضاها در كاهش كيفيت مخزن اثرگذار بوده اند.