بررسي كيفيت مخزني سازند آسماري در چارچوب چينه نگاري سكانسي در يكي از ميادين جنوب غرب ايران

سازند آسماري با سن اليگو – ميوسن سنگ مخزن اصلي بسياري از ميادين فروافتادگي دزفول را تشكيل مي دهد. آناليز ريز رخساره، فرآيندهاي دياژنزي و مطالعه چينه نگاري سكانسي سازند آسماري بر اساس مطالعات پتروگرافي، لاگ هاي پتروفيزيكي و داده هاي تخلخل و تراوايي مغزه انجام گرفته است. مطالعات پتروگرافي منجر به تشخيص 12 ريز رخساره در پنج زير محيط رسوبي شامل بين كشندي، لاگون، سد (متعلق به رمپ داخلي)، رمپ مياني و رمپ خارجي متعلق به رمپ كربناته كم شيب شد. ريز رخساره هاي محيط بين كشندي، لاگون و سد بيشتر در بخش بالايي سازند آسماري گسترش دارند حال آنكه در بخش مياني سازند ريز رخساره هاي رمپ مياني و خارجي گسترش دارند. تراكم، سيماني شدن، انحلال، دولوميتي شدن و شكستگي فرآيندهاي اصلي دياژنزي موجود در سازند مي باشند. سيماني شدن و تراكم نقش مخرب را بر روي كيفيت مخزني داشته اند حال آنكه دولوميتي شدن، انحلال و شكستگي نقش سازنده در شكل گيري كيفيت مخزني دارند. مطالعات چينه‌نگاري سكانسي با توجه به مشخصات اصلي ريز رخساره‌ها، محيط رسوب گذاري آنها و نيز روندهاي كم‌عمق شدگي و عميق شدگي ريز رخساره‌ها منجر به تشخيص سه سكانس رده سوم آكي تانين زيرين، آكي تانين بالايي و ابتداي بورديگالين شده است. ريز رخساره هاي سيستم تراكت پيشرونده (TST) در بخش هاي رمپ مياني تا خارجي تحت تأثير تراكم، انحلال (قالبي)، سيماني شدن و تا حدي دولوميتي شدن قرار گرفته اند. سيستم تراكت تراز بالا (HST) در بخش رمپ داخلي تحت تأثير دولوميتي شدن، شكستگي و انحلال در نزديكي مرزهاي سكانسي قرار گرفته و از كيفيت مخزني بهتري نسبت به سيستم تراكت پيشرونده برخوردار هستند.