اثربخشي اسنوركل بر آموزش مهارت هاي اصلي شنا در كودكان و نوجوانان غيرشناگر داراي ترس از آب

هدف از اين تحقيق بررسي اثربخشي اسنوركل بر آموزش مهارت هاي اصلي شنا در كودكان و نوجوانان غيرشناگر داراي ترس از آب بود. اين پژوهش از نوع تجربي و با طرح هاي پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل بود. شركت كنندگان30 كودك (0.64±8.95 سال) و30 نوجوان (0.71±15.06 سال) غيرشناگر داراي ترس از آب بودند كه شركت كنندگان هر گروه بطور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند (15 نفر در هر گروه). هر چهار گروه پس از شركت در پيش آزمون مهارت ورود به آب، باز كردن چشم در آب،  سر خوردن و جهت گيري در آب، حركت در آب و حبس نفس، وارد دوره 20 جلسه اي آموزش شنا شدند، بطوري كه به گروه آزمايش با اسنوركل و به گروه كنترل بدون اسنوركل مهارت هاي اصلي شنا توسط يك مربي آموزش داده شد. سپس هر چهار گروه در پس آزمون شركت كردند. داده ها با تحليل كوواريانس چند متغيره (مانكووا) دو عاملي و آزمون تعقيبي بنفروني تجزيه و تحليل شدند.  نتايج يافته ها گوياي آن است اثرات اصلي سن معني دار نبود ولي اثرات اصلي تمرين و اثرات تعاملي سن و تمرين معني دار بود. استفاده از اسنوركل در كودكان و نوجوانان بر مهارت ورود به آب، باز كردن چشم در آب اثر معني داري نداشت ولي بر مهارت هاي سر خوردن و جهت گيري در آب و حركت در آب اثر معني دار و مثبت داشت. همچنين استفاده از اسنوركل در كودكان و نوجوانان بر مهارت حبس نفس اثر معني دار و منفي داشت. با توجه به اينكه  نتايج پژوهش حاضر نشان دهنده تاثيرات مثبت استفاده از اسنوركل بر يادگيري مهارت هاي سر خوردن و جهت گيري در آب و حركت در آب و اثرات منفي آن بر حبس نفس در كودكان و نوجوانان است، توصيه مي شود مربياني كه براي سازگار نمودن كودكان و نوجوانان با آب از اسنوركل استفاده مي كنند  آموزش هاي تكميلي براي بهيود مهارت حبس نفس ارايه نمايند.