آسيب‌شناسي ارتباطات علمي در ميان اعضاي هيئت‌‌علمي (مطالعه در ميان اساتيد دانشگاه‌هاي دولتي استان ايلام)

ارتباطات علمي در بين دانشمندان نقش بسيار مهمي دارد. براي نمونه، حجم انبوهي از اطلاعات از طريق ديدارها و يا ساير روش‌هاي ارتباطي ميان دانشمندان به دست مي‌آيد و يا منتقل مي‌شود. نتايج برخي پژوهش‌ها در مورد اين ارتباطات و تعاملات نشان مي‌دهد كه ارتباطات در بين اساتيد دچار ضعف شده است و سطح نازل ارتباطات باعث فقدان بهره‌وري علمي و عدم توليد انديشه‌هاي جديد مي‌شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسي آسيب‌شناسانۀ ارتباطات علمي در ميان اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه‌هاي (دولتي) استان ايلام بر اساس نظريۀ كالينز بود كه مواردي همچون مناسك تعامل، سرمايۀ فرهنگي و انرژي عاطفي را مدنظر قرار داده است. روش مطالعه، كمّي و پيمايش بود و داده‌ها با كمك پرسشنامۀ محقق‌ساخته از اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه‌هاي ايلام (دولتي) گردآوري شده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران، ۱۷۰ نفر محاسبه شده و روش نمونه‌گيري، طبقه‌بندي (متناسب) بود. نتايج نشان داد در بين اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه‌هاي ايلام، مناسك تعامل در سطح متوسط، انرژي عاطفي زياد و فضاي توجه نمادين ضعيف است. همچنين بين «مناسك تعامل» و «ارتباط با حوزۀ پژوهشي مشهور»، بين «افزايش سرمايۀ فرهنگي» و «افزايش فضاي توجه نمادين» و «ارتباط بيشتر با حوزۀ پژوهشي مشهور»، بين «افزايش انرژي عاطفي» و «افزايش فضاي توجه نمادين» و «ارتباط بيشتر با حوزۀ پژوهشي مشهور» و همچنين بين «خلاقيت» از طريق «فضاي توجه نمادين» و «ارتباط با حوزۀ پژوهشي مشهور» رابطۀ معنادار وجود دارد.