واكاوي تجارب ازدواج زودهنگام دانش‌آموزان مقطع متوسطه در شهر ميمند

پژوهش حاضر به دنبال واكاوي كيفي تجارب ازدواج زودهنگام دانش‌ آموزان در مقطع متوسطه شهر ميمند است. اين مطالعه جزو پارادايم تفسيري و ماهيت آن كيفي است و با روش نظريۀ زمينه‌ اي با رويكرد اشتروس و كوربين صورت گرفته است. با استفاده از طريق نمونه‌ گيري هدفمند با استراتژي نمونه‌ گيري نظري با  ۱۵ نفر از دانش‌ آموزان دوره‌ هاي متوسطۀ اول و دوم كه در سنين كمتر از هجده سال ازدواج كردند، مصاحبه هاي عميق صورت گرفت. همزمان با جمع‌ آوري داده ‌ها، كدگذاري و تحليل يافته‌ ها انجام گرفت. يافته‌ ها شامل ۶۲ مقولۀ فرعي، ۱۲ مقولۀ اصلي و مقولۀ مركزي تحت عنوان «ازدواج زودهنگام به‌مثابۀ فقدان صدا و عامليت دختران دانش‌ آموز» بود. نتايج اين پژوهش نشان داد كه در بافت سنتي و طايفه‌ اي محل زندگي دختران و تحت شرايط مداخله‌ گر بحران هويت در دوران نوجواني، ازدواج زودهنگام در سنين مدرسه اتفاق مي‌ افتد. شرايط علّي كه در بروز اين پديده نقش ايفا نمودند، پدرسالاري، مشكلات اقتصادي و فقر معيشتي و محيط نابسامان خانواده دختر بودند. كنش‌ هايي كه در پاسخ به پديدۀ ازدواج زود هنگام ارايه شد شامل تجربۀ جنسي، چالش‌ هاي تحصيلي، كودك‌مادري، خشونت خانگي و آثار روحي و رواني بودند. پيامدهاي ازدواج زودهنگام نيز به شكل نابساماني زندگي زناشويي و طلاق در سنين نوجواني رُخ داده است.