ارزيابي و مقايسه‌ي راديوبيولوژيكي طرح‌هاي درمان در دو روش پرتودرماني تطبيقي سه بعدي و توموتراپي براي سرطان پستان پاندولي چپ و ريسك ابتلا به پريكارديت و پنوموني

مقدمه: اين مطالعه با هدف مقايسه‌ي احتمال كنترل تومور (Tumor control probability) TCP و احتمال عوارض بافت طبيعي (Normal tissue complication probability) NTCP پرتودرماني سه بعدي تطبيقي (Three-dimensional conformal radiotherapy) 3D-CRT و توموتراپي براي سرطان پستان پاندولي سمت چپ با استفاده از مدل‌هاي راديوبيولوژيكي انجام شد.روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر بر روي 20 بيمار مبتلا به سرطان پستان پاندولي سمت چپ انجام شد كه با استفاده از سيستم طراحي درمان براي روش‌هاي 3D-CRT و توموتراپي طراحي شده بودند. دز تجويزي 50 گري براي حجم هدف برنامه‌ريزي (Planning target volume) PTV به ترتيب براي طرح‌هاي 3D-CRT و توموتراپي اجرا شد. دز معادل يكنواخت (Equivalent uniform dose) EUD مدل نايميريكو براي تخمين احتمال كنترل تومور و احتمال عوارض بافت طبيعي استفاده شد.يافته‌ها: با توجه به نتايج، ميانگين مقادير TCP براي طرح‌هاي درمان روش 3D-CRT و توموتراپي به ترتيب 0/13 ± 99/07 و 0/09 ± 99/32 بود كه از نظر آماري تفاوت معني‌داري نشان نداد. NTCPهاي مربوط به ريه و قلب در طرح‌هاي درمان روش توموتراپي در مقايسه با 3D-CRT به طور قابل توجهي كمتر بود.نتيجه‌گيري: از نقطه نظر راديوبيولوژيكي، نتايج نشان داد كه روش 3D-CRT، NTCP كمتري را براي ريه‌ي همان طرف توليد مي‌كند. در مقابل، TCP در روش توموتراپي در مقايسه با روش 3D-CRT افزايش نشان داد.