شناسايي نيازهاي آموزشي دانشجويان پزشكي در زمينه‌ي محيط زيست: حلقه‌ي مفقوده در برنامه‌ي درسي

مقدمه: آموزش محيط زيست براي دانشجويان پزشكي عمومي، مي‌تواند نقش مؤثري در پيشگيري از بروز آسيب‌هاي محيط زيست و حفظ سلامتي جامعه ايفا نمايد. هدف اين پژوهش، شناسايي نيازهاي آموزشي محيط زيست در رشته‌ي پزشكي بود.روش‌ها: اين پژوهش يك مطالعه‌ي كيفي با رويكرد استقرايي بود كه با ابزار مصاحبه‌ي نيمه ساختار يافته و بررسي مستندات انجام گرفت. نمونه بصورت هدفمند از بين اساتيد مجرب و خبره دانشگاه علوم پزشكي اصفهان در زمينه‌ي آموزش محيط زيست انتخاب شد. داده‌ها با روش تحليل محتواي قراردادي تجزيه و تحليل گرديد.يافته‌ها: در نهايت 5 مقوله‌ي اصلي و 7 مقوله‌ي فرعي حاصل مصاحبه‌ها شد. مقوله‌هاي اصلي مشتمل بر، «مشكلات محيط زيستي جوامع انساني با تأكيد بر جامعه‌ي استاني»، «مشكلات محيط زيستي حوزه‌ي پزشكي»، «چرايي آموزش محيط زيست»، «چيستي آموزش محيط زيست» و «چگونگي آموزش محيط زيست» بودند. «مشكلات سه گانه محيط زيستي»، «فقر فرهنگي»، «مديريت ضعيف»، «فقدان دانش، نگرش و مهارت لازم»، «آموزش توسعه‌ي پايدار»، «لزوم آموزش محيط زيست»، «ادغام طولي در برنامه‌ريزي درسي پزشكي عمومي» مقوله‌هاي فرعي اين مطالعه بدست آمد.نتيجه‌گيري: براي يك دانشجوي پزشكي چه از نظر يك شهروند و وظايف و تكاليف مربوطه و چه از نظر قبول مسؤوليت در جامعه پس از فراغت از تحصيل، آموزش محيط زيست ضرورتي اجتناب‌ناپذير مي‌باشد. همچنين مشاركت‌كنندگان به طراحي تلفيقي آموزش محيط زيست (ادغام طولي) در دروس قابل تلفيق علوم پايه، مقدمات بالين، كارآموزي و كارورزي، تداوم آن در طول دوره‌ي تحصيلي پزشكي و ارائه‌ي آن با روش ‌هاي فعال تأكيد نمودند.