تنجيم پزشكي نزد بقراط و جالينوس

در دوره پيشامدرن تنجيم رويه ارتباط اجسام سماوي با زندگي ها و رويدادهاي روي زمين و سنت حاصل از آن بوده است. وجهي از تنجيم مبتني بر دانش نجوم و محاسبات رياضي بود و وجه ديگر آن به طالع بيني مي پرداخت. مي توان از دو نوع تنجيم سخن گفت: تنجيم طبيعي و تنجيم احكامي. تنجيم طبيعي در زمان خود بخشي از فرايند تبيين رويدادها و پيش بيني آن ها بود. درحالي كه تنجيم احكامي به طالع بيني و پيش بيني تقدير و سرنوشت افراد و جنگ ها، رخ دادن بيماري ها مي پرداخت. اما نكته قابل تأمل اين است كه بسياري از دانش ها در دوره پيشامدرن از نتايج تنجيم استفاده مي كردند. به طوري كه فهم دانش هاي مرتبط با آب وهوا، كشاورزي و پزشكي در عصر پيشامدرن بدون فهم تنجيم كامل نيست. در اين مقاله مي كوشيم در بخش نخست به طور اجمال تنجيم و اقسام آن را بيان كنيم و برخي از ويژگي هاي تنجيم پزشكي را به عنوان بخشي از تنجيم طبيعي برشماريم. در بخش دوم به بررسي چگونگي تأثير تنجيم بر نظريه هاي پزشكي بقراط و جالينوس در يونان باستان بپردازيم و نشان مي دهيم تنجيم پزشكي در نزد آنان بخشي از فرايند طبيعي تبيين بيماري ها و روش هاي درمان و پيشگيري از آن ها بوده است.