معرفي و نقد مقاله پزشكي عصر صفويه با تكيه بر سفرنامه‌هاي غربي

دوره صفويه يكي از ادوار مهم در تاريخ پزشكي ايران محسوب مي شود. در اين دوره دانش پزشكي پيشرفت نموده و آثار زيادي در زمينه طب تاليف و بيمارستان هاي متعددي تاسيس شد. در طي ساليان اخير پژوهش هاي متعددي در ارتباط با تاريخ پزشكي دوره صفويه انجام گرفته است. هدف از پژوهش حاضر معرفي و نقد مقاله ي پزشكي عصر صفويه با تكيه بر سفرنامه هاي غربي اثر سعيد آقارضايي و شيوا رضايي است. اين پژوهش يك مطالعه تحليلي-انتقادي است كه با بهره گيري از منابع كتابخانه اي به بررسي و ارزيابي مقاله ي مورد نظر از نظر ساختاري، محتوايي و روشي مي پردازد. مقاله ي پزشكي عصر صفويه با تكيه بر سفرنامه هاي غربي داراي نگارش منسجمي مي باشد و حاكي از تلاش نويسندگان براي تبيين وضعيت پزشكي و بهداشت در دوره صفويه است. در ساختار مقاله بعضاً ارجاع دهي هاي نامناسب و اشكالات نگارشي ديده مي شود. عدم اشاره كامل به دلايل مهاجرت پزشكان به هند، عدم تعيين جايگاه واقعي بيمارستان ها، عدم اشاره به جايگاه دانش دندانپزشكي، دامپزشكي و جراحي، عدم اشاره به گفتمان پزشكي طب النبي، اشاره نكردن به بيماري هاي همه گير و مبهم بودن وضعيت داروسازي در دوره صفويه را مي توان از نقدهاي محتوايي برشمرد. نتايج نشان مي دهد كه مقاله مورد نظر عليرغم تلاش براي آشكار كردن جنبه هاي مختلف پزشكي در عصر صفويه، اما داراي برخي اشكالات ساختاري، محتوايي و روشي است. لذا انتظار مي رود نويسندگان محترم با برطرف نمودن ايرادات ذكر شده، بتوانند در پژوهش هاي بعدي اثر قابل توجه تري پيرامون تاريخ پزشكي منتشر نمايند.