ارائه مدل ساختاري تبيين مراقبت دلسوزانه پرستاران براساس هويت اخلاقي و دلسوزي نسبت به زندگي ديگران

مراقبت دلسوزانه، از عناصر مهم مراقبت بيمار محور تلقي مي شود كه سلامتي را به بيماران اهداء مي كند. بنابراين پژوهش حاضر با هدف تبيين مدل مراقبت دلسوزانه پرستاران برپايه هويت اخلاقي و دلسوزي نسبت به زندگي ديگران انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع تحليل مسير بود. نمونه آماري شامل 250 بيمار مبتلا به كوويد 19 و 250 پرستار شاغل در بخش كروناي بيمارستان هاي استان آذربايجان غربي در سال 1399 بودند كه به روش نمونه گيري در دسترسانتخاب شدند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه مراقبت دلسوزانه رودريگز؛ پرسشنامه هويت اخلاقي بلك و رينولدز و مقياس دلسوزي نسبت به زندگي ديگران چانگ استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون، بوت استراپ و سوبل و از طريق برنامه نرم افزار اس پي اس اس و آموس نسخه 24 مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج حاكي از اين بود كه متغير هويت اخلاقي در تعامل با نقش واسطه اي دلسوزي نسبت به زندگي در تبيين مراقبت دلسوزانه پرستاران نقش دارد. در مجموع 41 درصد از واريانس مراقبت دلسوزانه پرستاران، از طريق متغيرهاي مدل تبيين شدند. اثر مستقيم هويت اخلاقي (0.47) و دلسوزي نسبت به زندگي ديگران (0.36) در تبيين مدل مراقبت دلسوزانه معني دار مشاهده شد. اثر غير مستقيم هويت اخلاقي با واسطه گري دلسوزي نسبت به زندگي ديگران (2.96) معني دار به دست آمد. با توجه به اثر واسطه اي متغير دلسوزي نسبت به زندگي ديگران در ارتباط بين هويت اخلاقي و مراقبت دلسوزانه پرستاران، به نظر مي رسد با تقويت دلسوزي به نسبت به زندگي ديگران و هويت اخلاقي مي توان مراقبت دلسوزانه پرستاران را ارتقا داد.