بررسي تاثير ميزان افسردگي دانشجويان و دستياران بر ديدگاه آن‌ها نسبت به مرگ از روي ترحم

افزايش ابتلا به بيماري هاي مزمن و صعب العلاج و كمبود امكانات جهت رسيدگي به بيماران موجب مطرح شدن بحث اولويت بندي در تخصيص امكانات و انتخاب بيماران در استفاده از امكانات و انتخاب بين مرگ و زندگي مي شود. بحث خاتمه حيات و قطع درمان از جمله چالش هاي حوزه پزشكي و اخلاق مي باشد. در سال هاي اخير درخواست اتانازي افزايش يافته است و پزشكان آينده قطعا با اين موضوع رو به رو خواهند شد. اين مطالعه مقطعي بر روي 200 تن از دانشجويان و دستياران پزشكي در سال 1400 انجام شد. تمامي شركت كنندگان پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك، افسردگي بك و نگرش به اتانازي را با رضايت خود تكميل كردند . در مطالعه حاضر67/5 % شركت كنندگان با اتانازي موافق بودند. نگرش مثبت به اتانازي در مردان بيشتر از زنان بود (0.22 = P) و در افراد مجرد بيشتر از متاهلين بود (0.045 = P) . با افزايش اعتقادات مذهبي در افراد ميانگين نمره نگرش به اتانازي در آن ها كاهش ميافت و مخالفت با آن بيشتر مي شد (P 0.001).نگرش مثبت به اتانازي با افسردگي و شدت آن مرتبط بود. (P 0.001).اين مقاله حاصل پايان نامه دكتراي عمومي دانشگاه علوم پزشكي شيراز است. در طول فرايند پژوهش اصول اخلاقي در پژوهش هاي داراي آزمودني انساني در براساس راهنماي جمهوري اسلامي ايران ، از جمله اخذ رضايت آگاهانه جهت شركت در پژوهش رعايت شد. افسردگي و شدت آن با تمايل بيشتر پزشكان براي اتانازي ارتباط معنادار دارد. از سوي ديگر هرچه اعتقادات مذهبي قوي تر باشد ميزان مخالف با اتانازي نيز افزايش مي يابد. حمايت از اتانازي در مردان و افراد مجرد نيز بيشتر از گروه هاي ديگر بود.