تبيين تاب‌آوري اجتماعي روستاهاي گردشگرپذير شهرستان رشت در برابر كوويد 19

پژوهش حاضر با هدف  تبيين تاب آوري اجتماعي روستاهاي گردشگرپذير شهرستان رشت در برابر كوويد 19، انجام شده است. تحقيق حاضر بر حسب هدف، كاربردي و بر حسب روش و ماهيت تحقيق توصيفي- تحليلي مي‌باشد. براي گردآوري اطلاعات از روش‌هاي اسنادي-كتابخانه‌اي و  ميداني و روش مشاهده مستقيم و از ابزارهايي  مانند ؛ پرسشنامه و مصاحبه استفاده شده است. به منظور تجزيه و تحليل داده ها و اطلاعات از نرم افزار SPSS، GIS و مدل هاي فازي ممداني و ديمتل استفاده شده است. برايند تحليل اطلاعات نشان داد، ميزان تاب آوري اجتماعي روستاهاي گردشگرپذير در برابر بيماري كوويد 19 كمتر از حد متوسط بود، به طوري كه شاخص هاي (حس تعلق به مكان و مشاركت) با مقدار EI مثبت به عنوان شاخص هاي تاثيرگذار تعيين شدند و شاخص هاي (آگاهي و اعتماد عمومي و نهادي) به عنوان شاخص هاي با مقدار EI منفي به عنوان شاخص هاي تاثيرپذير تعيين شدند، و همچنين از بين شاخص هاي تاثيرگذار، به ترتيب: مشاركت و حس تعلق به مكان  بيشترين و كمترين ميزان تاثيرگذاري را بر ماندگاري افراد در شغل بخش گردشگري را به خود اختصاص داده اند. در ادامه نيز نتايج نشان داد، بخش هاي مركزي و خشكبيجار ميزان تاب آوري اجتماعي شان در برابر كرونا در وضعيت تا حدودي كم، خمام ميزان تاب آوري شان در برابر كرونا در حد كم،  لشت نشاء، كوچصفهان و سنگر ميزان تاب آوري شان در برابر كرونا در حد بسيار كم؛ مي باشد.