تبيين جامعه‌شناختي وفاداري ملي در بين معلمان شهر تهران

امروزه هر كشوري وفاداري را از مردم خود طلب مي‌‌كند و پايداري، استحكام و حفظ نظام خود را در گرو وفاداري ملي مردمش مي‌‌داند. تمامي كشورها براي تربيت افراد وفادار به نظام و كشور خود برنامه‌‌هاي گسترده‌‌اي دارند. نظام آموزشي كشور پس از خانواده، دومين نهادي است كه در تربيت آينده‌‌سازان كشور تأثيرگذار است و مي‌‌تواند در شكل‌‌گيري احساس وفاداري ملي و افزايش آن در دانش‌‌آموزان مؤثر باشد. در اين مسير، معلمان به‌عنوان بازوان نظام آموزشي كشور نقش تعيين‌كننده‌‌اي دارند. از اين جهت سنجش ميزان وفاداري ملي معلمان و عوامل مؤثر بر آن مي‌تواند سياست‌گذاران را در ارتقاء سطح وفاداري ملي جامعه ياري رساند. اين پژوهش سعي‌دارد به‌روش پيمايش به اين پرسش پاسخ‌دهد كه عوامل مؤثر بر احساس وفاداري ملي معلمان شهر تهران كدامند؟ جامعۀ آماري اين پژوهش را كليۀ معلمان مدارس دولتي شهر تهران مي‌باشد. روش نمونه‌‌گيري طبقه‌‌اي و حجم نمونۀ آماري 302 نفر مي‌باشند. نتايج تحليل معادلات ساختاري پژوهش نشان مي‌‌دهد كه بين احساس وفاداري ملي و احساس محروميت نسبي رابطۀ معكوس به‌ميزان 186/- وجود دارد. هم‌چنين بين احساس وفاداري ملي با متغيرهاي دين‌داري (440/.) و اميد به اصلاح كشور (358/.) رابطۀ مثبت معنادار وجود دارد. اين سه متغير درمجموع توانسته‌اند 67% واريانس وفاداري ملي را در بين معلمان شهر تهران توضيح‌دهند.