چندفرهنگي‌گرايي در انديشه‌هاي فلسفي و سياسي: امكاني براي زندگي خوب

چندفرهنگي‌گرايي موضوعي مهم در انديشه‌هاي فلسفي و سياسي معاصر است. اين جريان فكري كه در بسياري از كشورهاي غربي در عرصه‌هاي اجتماعي و سياسي به‌كار گرفته شده، ريشه‏هاي فكري قوي و پيشينۀ طولاني دارد. از آنجا كه زيست مناسب سياسي و اجتماعي هدف مهم جوامع مختلف بشري و نحله‌هاي فكري متعدد است، پرسش محوري پژوهش اين است كه آيا چندفرهنگي‌گرايي امكان بهتري براي زندگي خوب فراهم مي‌كند؟ پاسخ پژوهش اين است كه چندفرهنگي‌گرايي با تأكيد بر نسبيت فرهنگ در عصر جهاني‌‏شدن و افزايش ارتباطات جهاني، امكان بهتري براي زيست همۀ انسان‌ها فراهم مي‌سازد و از قابليت‌هاي مفهومي مناسبي برخوردار است. براي بررسي اين فرضيه با استفاده از روش توصيفي-تحليلي و روش جمع‌آوري كتابخانه‌اي، نخست تلاش‌شده تا پيشينۀ فكري اين جريان فكري از دورۀ باستان تا نحله‌هاي فكري دورۀ مدرن روشن گردد و سپس سعي‌شده تا نشان داده شود كه چرا بازتعريف چندفرهنگي‌گرايي در مقايسه با فايده‌گرايي، چندگانگي فرهنگي، انديشه‌هاي ليبرالي، اجتماع‌گرايي با تأكيد بر شناسايي فرهنگ‌ها و زمينه‌سازي تبادل فرهنگي بدون ايجاد بحران هويت امكان بهتري براي زيست خوب اجتماعي و سياسي براي ميزبانان و مهاجران فراهم مي‌سازد.