الگوي قضاوت حرفه‌اي و تصميم‌گيري حسابرسان ديوان محاسبات كشور در خصوص اداي مسئوليت پاسخگويي نهادهاي بخش عمومي

پژوهش حاضر با هدف شناسايي عوامل تأثيرگذار بر قضاوت و تصميم گيري حسابرسان بخش عمومي در خصوص اداي مسئوليت پاسخگويي نهادهاي بخش عمومي صورت پذيرفته است. روش پژوهش: اين پژوهش از نوع تركيبي از پژوهش هاي كاربردي و توسعه اي است. جامعه آماري شامل خبرگان فعال در زمينه ي قضاوت حرفه اي و تصميم‌گيري حسابرسي بخش عمومي است. يافته‌هاي پژوهش: نتايج نشان داد كه در خصوص سازه محيطي، تمامي 19 شاخص مربوط به سازه محيطي در يك سطح قرار دارند. در مود سازه رفتاري، نتايج نشان داد كه دو شاخص «خودكارآمدي» و «خودآگاهي» در سطح اول هستند. هفت شاخص در سطح دوم قرار دارند و در سطح سوم نيز شاخص «نگراني از پاسخ‌گويي در برابر نمايندگان مجلس و مافوق» قرار دارد. در نهايت در سطح چهارم، پنج شاخص است. در خصوص سازه وظيفه اي نيز شاخص «شناخت فعاليت دستگاه مورد رسيدگي» در سطح اول قرار گرفته است. همچنين، هشت شاخص در سطح دوم قرار دارند. در سطح سوم نيز چهار شاخص و در سطح چهارم، شاخص «استفاده از ابزارها و تكنيك‌هاي نوين» قرار گرفته است. نتايج روش مدل سازي ساختاري-تفسيري نشان داد كه سه سازه با يكديگر رابطه دارند و هيچ يك بر ديگري برتري ندارد. نتيجه‌گيري، اصالت و افزوده آن به دانش: نتايج پژوهش حاظر مي تواند به نهادهاي قانون گذار در حوزه حسابرسي بخش عمومي جهت تدوين بخشنامه ها كمك كند و همچنين، جهت انجام اقدامات مديريتي در ديوان محاسبات كشور سودمند واقع شود.