صداي صلح در شعر جنگ: تطبيق متن‌محور گزيده اشعار قيصر امين‌پور و ويلفرد اوون

شعر جنگ قرن بيستم ميلادي در بسياري موارد صداي صلح را در بطن خويش دارد. اشعار قيصر امين پور (1386 1338)و ويلفرد اوون(1918 1898)شاعران جنگ شناخته شده اين قرن براي مطالعه تطبيقي انتخاب شدند.مسئله اين پژوهش توصيفي تحليلي بررسي وجودياعدم وجود صداي صلح‌طلبي در اشعار جنگ در چارچوب ادبيات تطبيقي(مكتب آمريكايي)است.نخست نود و پنج سروده با مضمون جنگ از دو شاعربررسي، سپس سيزده شعر از هركدام از آنها  برگزيده شد.انتخاب نهايي متمركز بر مرتبط ترين اشعار با موضوع صداي صلح   گرديد. چهارشعرتطبيق شده پژوهش نشان ميدهند شاعران مذكور هردو در اشعار جنگي مورد بحث نداي صلح طلبي سر داده اند اما تفاوت در نوع بيان آنها مشهود است. به عبارت ديگر تحليل اشعار ذكر شده نشان ميدهد گويندگان در شعر  امين پور به صراحت و بي واسطه صداي  صلح طلبي خويش را درگوش مخاطبين طنين انداز مي كنند.درحاليكه سخن گويان شعر اوون با به تصوير كشيدن وحشت جنگ وطرح آلام ناشي از آن صداي صلح‌طلب خودرا به شكل غيرمستقيم به ضمير ناخودآگاه مخاطب انتقال مي دهند. يافته‌هاي اين جستار ميتواند در بررسي ادبيات جنگ با تمركز بر رويكرد تطبيقي  بخشهاي ناگفته يا نهفته اي را آشكار سازد كه در آثار منظوم يا منثور جنگ مستور مانده و نياز به رونمايي دارند.