تحليل تأثير مؤلفه‌هاي فرهنگي بر توسعه گردشگري خلاق شهري در بافت‌هاي تاريخي مطالعه موردي: بازار تاريخي تبريز

نظام معرفت افزاي گردشگري، با ظهور پارادايم گردشگري خلاق، گردشگران را به‌جاي بازديد صرف از دارايي ملموس در موزه و آثار باستاني، به ديدار و تعامل با فرهنگ زنده و يگانه جوامع دعوت مي‌كند. در اين تحقيق تلاش شد نقش مؤلفه‌هاي فرهنگي در توسعه گردشگري خلاق شهر در بافت تاريخي شهر و در اين ميان بازار تاريخي شهر تبريز موردبررسي قرار گيرد. مطالعه حاضر ازنظر هدف، كاربردي و ازنظر روش توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري اين تحقيق شامل گردشگران ورودي به شهر تبريز در سال 1400 بود كه حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 384 نفر برآورد گرديد. روايي ابزار تحقيق با استفاده از مدل تحليل عاملي تأييدي و پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ محاسبه‌شده است. كه نتايج حاصل از بررسي روايي و پايايي تأييدكننده پرسشنامه مورداستفاده بود. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS و AMOS با روش آمار توصيفي و مدل‌سازي معادلات ساختاري انجام شد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه مؤلفه فاصله از قدرت كم با ضريب مسير 0.30، مؤلفه توسعه صنايع‌دستي و مراودات فرهنگي با ضريب مسير 0.37، مؤلفه جمع‌گرايي با ضريب مسير 0.33، مؤلفه پرهيز از عدم اطمينان با ضريب مسير 0.52 بر توسعه گردشگري خلاق تأثير مثبت و معناداري دارد. از بين مؤلفه‌هاي شناسايي‌شده مؤلفه پرهيز از عدم اطمينان با ضريب مسير 0.52 داراي بيشترين تأثير بر توسعه گردشگري خلاق شهري بودد.