مقايسه تركيب شيميايي برگ هشت گونه‌ درختي و درختچه‌اي جهت تغذيه دام (مطالعه موردي: دامسراهاي اطراف روستاي جواهرده رامسر)

اين تحقيق به بررسي عوامل موثر در استفاده بهره‌برداران مرتعي از 4 گونه‌ درختي شامل: (افراپلت)Acer velutinum ، (بلوط بلند مازو)Quercus castaneifolia ، (ممرز)Carpinus betulus، (خرمندي)Diospyrus lotus و 4 گونه درختچه‌اي شامل: Mespilus germanica(ازگيل وحشي) ، (آلوچه وحشي)Prunus cerasifera ، (داغداغان)Celtis australis، (شب خسب)ALbizia julibrissin جهت تغذيه دام و تعيين ارزش غذايي آن‌ها در مرحله شروع رشد برگ‌ها در دامسراهاي مناطق جنگلي اطراف روستاي جواهرده در شهرستان رامسر استان مازندران مي‌پردازد. جهت انجام نمونه‌برداري در مرحله رشد رويشي به صورت كاملا تصادفي اقدام به نمونه‌گيري شد. سپس برگ سبز پس از خشك‌شدن در هواي آزاد و سپس اندازه‌گيري وزن خشك جهت تعيين كيفيت علوفه شامل پارامترهاي پروتئين خام ، فسفر ، ازت ، پتاسيم ، الياف نامحلول در شوينده اسيدي ، الياف نامحلول در شوينده خنثي ، درصد ماده خشك ، انرژي متابوليسمي به آزمايشگاه منتقل گرديد. اين پژوهش در قالب طرح كاملا تصادفي اجرا شد و تجزيه و تحليل داده‌هاي آزمايشگاهي با آناليز واريانس و مقايسه ميانگين‌ها و اطلاعات حاصل از پرسشنامه با استفاده از آزمون فريدمن در محيط نرم افزار SPSS انجام شد. نتايج نشان داد كه گونه شب خسب به دليل مقدار انرژي متابوليسمي (11.25)، درصد هضم‌پذيري ماده خشك (77.97)، پروتئين خام (22.77)، چربي خام (5.26)، الياف نامحلول در شوينده خنثي (52.44)، داراي كيفيت علوفه بالاتري نسبت به هفت گونه ديگر مي‌باشد. همچنين يافته ها حاكي از آن است كه ارزش غذايي گونه شب خسب بالاتر بوده و همچنين بهره برداري از آن توسط دامدارن بيشتر بوده است، لذا اهميت دانش بومي را در اين زمينه نشان مي دهد.