اثر آتش ‌سوزي بر خصوصيات كمي و كيفي پوشش ‌گياهي علفزار نيمه استپي سرد (مطالعه موردي: سايت تحقيقاتي زاغه لرستان)

آتش‌سوزي سريع ‌ترين عامل ايجاد تغييرات گسترده در پوشش گياهي است. هدف اين تحقيق بررسي برخي از اين تغييرات است. بنابراين پس از تعيين منطقه معرف ترانسكت‌هاي چهار عدد ترانسكت 200 متري با فاصله 100 متر و 10 كوادرات يك متر مربعي ثابت بر روي هر يك از آن‌ها، واحدهاي نمونه در هر عرصه را تشكيل داد. اين سايت در سال‌هاي 1390و 1392 در آتش سوخت و در سال‌هاي 1397 و 1398 آماربرداري به روش تصادفي- سيستماتيك در آن اجرا گرديد. بررسي كلاس‌هاي خوشخوراكي نشان مي‌دهد در تيمار آتش‌سوزي غالبيت توليد و تاج پوشش با گونه هاي مهاجم است. برتري توليد اين كلاس علوفه‌اي با مقادير 52.05 و 209.1 گرم بر متر مربع در عرصه سوخته نسبت به شاهد حفظ شده است. همچنين گندميان يكساله از نظر توليد و تاج‌پوشش نسبت به ساير گونه‌ها داراي اختلاف ميانگين معني‌دار مي‌باشند. اما، پهن برگان علفي 1.5 برابر مقدار توليد بيشتري در آتش‌سوزي نسبت به شاهد داشته‌اند. نتايج نشان مي‌دهد هرچند مقدار توليد در عرصه آتش‌سوزي بيشتر از شاهد است اما الزاما به افزايش مقدار مجاز علوفه قابل برداشت منجر نشده است. تيپ در عرصه سوخته نسبت به شاهد با جايگزيني يك‌ساله‌ها بجاي چندساله‌ها دچار تغيير اساسي گرديد. در نتيجه توليد، تراكم و تاج پوشش كلاس‌هاي خوشخوراكي و فرم‌هاي مختلف رويشي نيز تغييرات اساسي يافت. آتش عامل تغيير وضعيت مرتع از عالي به متوسط است، گرايش در هر دو تيمار مثبت بود. با توجه به شرايط موجود، ايجاد آتش چه عمدي و چه سهوي در مراتع اين منطقه از ناحيه رويشي ايران اكيدا توصيه نمي‌شود.