اثر سطوح مختلف سلنات و سلنيت سديم بر برخي ويژگي‌هاي رشدي و فيزيولوژيكي نعناع فلفلي (Mentha piperita L.)

سلنيوم يكي از عناصر مفيد براي گياهان است كه علاوه بر تاثيرگذاري بر رشد گياهان به‌عنوان يك ماده اساسي براي سلامت انسان و حيوان نيز شناخته شده است. اين تحقيق در قالب طرح كاملا تصادفي با 4 تكرار به صورت كشت بدون خاك در گلخانه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه فردوسي مشهد اجرا شد. تيمارها شامل سطوح مختلف سلنات سديم (4، 8، 12 ميلي گرم بر ليتر) و سلنيت سديم (4، 8، 12 ميلي گرم بر ليتر)، به ترتيب معادل 0.02، 0.04، 0.06 مولار سلنات و سلنيت سديم در محلول هوگلند، و تيمار شاهد (بدون كاربرد سلنيوم) بودند. براساس نتايج جدول تجزيه واريانس، اثر سلنات و سلنيت سديم بر تمامي صفات مورد اندازه گيري معني دار شد. نتايج نشان داد بيش ترين وزن خشك اندام هاي هوايي و ريشه به ترتيب در تيمار 4 ميلي گرم در ليتر سلنات و سلنيت سديم مشاهده شد. محتواي نسبي آب برگ (6.6 درصد) و فعاليت آنزيم گاياكول پراكسيداز (29.02 درصد) در تيمار 4 ميلي گرم در ليتر سلنات سديم نسبت به شاهد افزايش يافت. تيمار 12 ميلي گرم در ليتر سلنيت و سلنات سديم باعث افزايش درصد نشت يوني، غلظت مالون دي آلدئيد و پراكسيد هيدروژن گرديد. با توجه به نتايج بدست آمده، تيمار 4 ميلي گرم در ليتر سلنات و سلنيت سديم جهت افزايش رشد و بهبود برخي ويژگي هاي فيزيولوژيكي در گياه نعناع فلفلي توصيه مي شود.